Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
 |
Ten artykuł od 2010-03 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
Korporacjonizm - idea społeczno-ekonomiczna, stworzona w XIX wieku, rozwijana i wprowadzana w życie w pierwszej połowie wieku XX. Zakłada uspołecznieniem procesu decyzyjnego i upaństwowienie interesów sektoralnych (branżowych)[1]. Chodzi o godzenie interesów gospodarczych – pracowników i pracodawców tak, aby poszerzyć polityczną kontrolę nad przemysłem i światem pracy.
Za podstawę porządku społecznego uznaje porozumienie (nawet przymusowe) wszystkich pracujących w danym zawodzie, niezależnie od ich statusu ekonomicznego - pracowników i pracodawców, w ramach jednego stowarzyszenia, korporacji. Przyjmuje, że pracownicy i właściciele mają identyczne cele oraz interesy, dlatego będą wspólnie dążyć do sukcesu. Korporacja ma dbać nie tylko o materialny dobrobyt swych członków (choćby poprzez nadawanie przywilejów), ale także o ich rozwój społeczny i kulturalny. Korporacjonizm stanowi alternatywę dla socjalizmu i kapitalizmu.
Korporacjonizm przeciwstawia się wizji społeczeństwa jako jednorodnej struktury, w której nie istnieją żadne podziały i konflikty, a klasy powiązane są wzajemnymi i obowiązkami i powinnościami. P. Schmitter rozumiał korporacjonizm jako system reprezentacji zorganizowany w forum ograniczonej liczby podmiotów mających monopol reprezentacyjny w danej dziedzinie lub kategorii. Tym samym korporacjonizm byłby ze swej natury zaprzeczeniem idei pluralizmu, gdzie nikt nie posiada monopolu na reprezentację[2].
L.Lewin traktował korporacjonizm jako usankcjonowaną partycypację podmiotów w procesie decyzyjnym, odpowiedzialną za pewne kwestie (ekonomiczne) dotyczące funkcjonowania państwa oraz sposobu zarządzania nimi[3].
Ta definicja zakłada szeroką inkluzywność i możliwość włączenia w proces rządzenia szeregu zorganizowanych rzeczników grup interesów - nie tylko ze świata biznesu a także trzeciego sektora, i przyznania im uprzywilejowanej pozycji.
Doktryna korporacjonizmu była związana z naukami społecznymi Kościoła katolickiego. Korporacjonizm, także jako podstawę systemu politycznego, poparł w encyklice Quadragesimo anno (wydanej 15 maja 1931) papież Pius XI.
Korporacjonizm przeważnie był związany z autorytarnym i faszystowskim ustrojem państwa, przyjmując jednak różne formy.
Idea korporacjonizmu częściowo stała się podstawą systemu politycznego w kilku krajach europejskich oraz w Argentynie za rządów Peróna (peronizm). Klasycznym państwem korporacyjnym była Portugalia za rządów Salazara. W Hiszpanii gen. Franco rozwinęła się jego narodowo-syndykalistyczna forma, a we Włoszech Mussoliniego korporacje stanowiły przedłużenie administracji państwowej.
