| Kot japoński bobtail | |
Kot japoński bobtail |
|
| Kod EMS | JBT |
| Kategoria|Kot | III |
| Nazwa angielska | Japanese Bobtail |
| Standardy rasy
(wg organizacji felinologicznych) |
|
| CFA | standard |
| FIFe | standard |
| TICA | standard |
| AACE | standard |
| Punktacja za standard
(wg FIFe) |
|
| głowa | 20 |
| korpus | 30 |
| ogon | 20 |
| futro kolor | 15 |
| futro jakość | 10 |
| kondycja | 5 |
| Uznane odmiany barwne | |
| kod EMS | JBT |
Kot japoński bobtail - rasa kotów krótkoogonowych (z jęz. angielskiego bobtail znaczy krótko obcięty ogon). Krótki ogon jest efektem mutacji genetycznej spowodowanej uzewnętrznieniem genów recesywnych[1][2].
Spis treści |
Tułów długi, dobrze umięśniony. Bardzo krótki ogon, zakrzywiony lub zawinięty o długości do 10 centymetrów. Trójkątna głowa z wysokimi kośćmi policzkowymi. Duże uszy. Oczy owalne, szeroko osadzone, duże, skośne w kierunku uszu. Waga od 2,5 do 4 kg.
Tradycyjne odmiany to: biała, czarna, ruda, dwubarwna, szylkretowa i tzw. mike (jap. 三毛 trzy futra?) czyli łaciate, z przewagą łatek na głowie, ogonie i nogach. Może też występować w innych kolorach. Motywy na sierści powinny być wyraźne i intensywne. Barwy oczu uzależnione od koloru sierści.
Bez podszycia. Krótkowłose mają sierść jedwabistą. Występują także odmiany długowłose. Na karku i nogach często dłuższe włosy.
Linieje nieznacznie. Dla każdego typu sierści zaleca się sporadyczne szczotkowanie.