Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Sokoke | |
 Sokoke |
|
| Kod EMS | SOK |
| Kategoria|Kot | III |
| Pochodzenie | Kenia |
| Nazwa angielska | Sokoke |
| Inne nazwy | kot leśny sokoke,
Kadzonzo, Khadzonzos |
| Standardy rasy
(wg organizacji felinologicznych) |
|
| FIFe | standard |
| CCA | standard |
| Punktacja za standard
(wg FIFe) |
|
| głowa | 15 |
| oczy | 10 |
| korpus | 25 |
| futro kolor | 30 |
| futro jakość | 15 |
| kondycja | 5 |
| Uznane odmiany barwne | |
| kod EMS | SOK |
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
Kot Sokoke (kot leśny sokoke) wywodzi z Afryki Wschodniej, gdzie zamieszkuje lasy deszczowe Kenii. Niewiele wiadomo o jego przodkach i jego pochodzeniu.
Udokumentowane pochodzenie tej rasy rozpoczyna się od 1978. Początek rasie dały trzy kocięta znalezione przez panią Jeni Slater na jej plantacji orzechów kokosowych. Skojarzone z czarnym kotem domowym dały początek kotom Sokoke hodowanym w niewielu domach w Europie. Pozyskiwanie nowych egzemplarzy ze środowiska naturalnego jest prawie niemożliwe ze względu na opiekę plemion i czczenie kota jako bóstwa.
Do Europy rasa dotarła w połowie lat 80. (pani Gloria Moeldrup sprowadziła do Danii jedną parę hodowlaną) i dzisiaj hodowana jest głównie w krajach Skandynawii. Nazwą rasy pochodzi od kenijskiej prowincji Sokoke - miejsca pochodzenia rasy. W Ameryce rasa ta prawie nie jest znana i uznawana przez organizacje hodowlane.
Po raz pierwszy zostały pokazane w 1984 roku w Kopenhadze. W 1990 pani Gloria Moeldrup sprowadziła jeszcze trzy sztuki. W roku 1992 zostało przedstawionych sędziom FIFe 19 kotów Sokoke w pięciu pokoleniach. Rasa została uznana w 1993. W roku 1997 było ich około 20 w Danii, jeden we Włoszech i trzy w Holandii.
Sokoke są kotami średniej wielkości o długich i dobrze umięśnionych łapkach, przy czym tylne są nieco dłuższe od przednich. Głowę ma trójkątną, lekko spłaszczoną z szerokim prostym nosem. Zaokrąglone na końcach uszy są średniej wielkości i posiadają pędzelki włosów. Szeroko rozstawione duże oczy o kształcie migdałów są w kolorach od bursztynowego do zielonego. Sierść jest bardzo krótka, błyszcząca, ściśle przylegająca, w zasadzie bez podszycia we wszystkich odcieniach z czarnym pręgowaniem. Są porównywane do ocelotów.
Koty tej rasy są przyjacielskie, szukające kontaktu z człowiekiem. Miauczą po cichu, ale często i chętnie. Ciekawostką dla tej rasy jest charakterystyczny dla psowatych zorganizowany sposób polowania z podziałem na role oraz dzielenie się upolowaną zdobyczą. Są kotami, które mają charakter psa. Przypisywane im psie cechy wyrażają się najbardziej w przywiązaniu do właściciela. Jak podają właściciele potrafią polować gromadnie porozumiewając się cichym miauczeniem. Niektórzy przypisują im również polowania z podziałem na role w czasie ataku.
