| Kotor Котор |
||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||
Kotor (czarnog. Котор, wł. Cattaro) – miasto portowe i gmina miejska w południowo-zachodniej części Czarnogóry. Położone nad Zatoką Kotorską (Boka Kotorska) na wybrzeżu Adriatyku, u podnóża masywu Lovćen, otoczone z trzech stron górami.
Zatoka posiada cechy norweskich fiordów i jest niekiedy określana jako najdalej położony na południe fiord Europy.
Pierwsze wzmianki o Kotorze pochodzą z IX wieku. Od czasów bizantyjskiego cesarza Justyniana I Kotor był aż do XII wieku ważną twierdzą pod władaniem Bizancjum. W latach 1186–1371 wolne miasto w średniowiecznej Serbii. Przez krótki czas (1395-1420) samodzielna republika, następnie dostał się we władanie Wenecji (Republika św. Marka) oraz później Austrii. Od roku 1918 w ramach Królestwa Serbów, Chorwatów i Słoweńców, które w 1929 roku zostało przekształcone w Jugosławię.
Kotor jest jednym z najlepiej zachowanych średniowiecznych miast w południowo-wschodniej Europie, pełen zabytkowych budowli. Stare miasto otoczone jest średniowiecznymi murami miejskimi, które łączą się z twierdzą św. Jana (Tvrdjava Sv. Ivan) na Samotnym Wzgórzu o wysokości 260 m n.p.m. Długość murów wynosi 4,5 km, wysokość – 20 m, a szerokość 15 m.
Charakterystyczną średniowieczną urbanistykę stanowią wąskie, kręte uliczki i nieregularne place, wspaniałe świątynie i budynki w stylach romańskim, gotyckim, renesansowym i barokowym. W uznaniu wyjątkowej wartości historycznej części Kotoru został on w roku 1979 wpisany na listę światowego dziedzictwa kulturalnego UNESCO.
|
|||||||