| Kozia Przełęcz | |
Widok ze zboczy Małego Kościelca. Na skośnej półce w ścianie turyści |
|
| Wysokość | 2137 m n.p.m. |
| Państwo | |
| Pasmo | Karpaty, Tatry |
| Sąsiednie szczyty | Zamarła Turnia, Kozie Czuby |
| Data zdobycia | 1860 |
| Pierwsze wejście | Szymon Tatar |
| Na mapach: | |
Kozia Przełęcz, Niżnia Kozia Przełęcz (słow. Kozí sedlo, niem. Kozia-Scharte, węg. Kozia-csorba[1], 2137 m n.p.m.) – wąska przełęcz w bocznej grani Tatr, pomiędzy Zamarłą Turnią a Kozimi Czubami leżącymi w masywie Koziego Wierchu. Przełęcz, będąca dwumetrowej szerokości wrębem między skałami położona jest w strefie mylonitów[2]. Zejście na przełęcz z Zamarłej Turni i Kozich Czub ułatwione jest przez stalowe drabinki i łańcuchy. Szczególnie znana jest 12-metrowa drabinka, którą szlak Orlej Perci schodzi na przełęcz ze stoków Zamarłej Turni[3].
Przełęcz położona na trasie Orlej Perci dostępna jest także z Doliny Gąsienicowej (z Koziej Dolinki) i Doliny Pięciu Stawów Polskich (Pustej Dolinki). Szlak prowadzi z Koziej Dolinki początkowo ścianą Zamarłej Turni, później żlebem, w którym nawet latem często zalega śnieg na Kozią Przełęcz, następnie schodzi ścianą Kozich Czub do Pustej Dolinki. Przejście ułatwiają łańcuchy założone na wejściu i zejściu[4].
Pierwsze odnotowane przejście przez Kozią Przełęcz dokonane zostało około 1860 r. przez Szymona Tatara, przewodnika tatrzańskiego, podczas jednej z jego myśliwskich wypraw. Drogą tą poprowadził on ok. 1876 r. Tytusa Chałubińskiego i osoby jemu towarzyszące[3]. Pierwsze zimowe przejście: Józef Lesiecki, Leon Loria, Mariusz Zaruski, Stanisław Zdyb 1 kwietnia 1911[5]. Droga z Pustej Dolinki na przełęcz została zbudowana przez ks. Walentego Gadowskiego w 1911[2].
Widok z przełęczy jest niezbyt szeroki, ale ciekawy[5].
Czasy przejścia podane na podstawie mapy[6].
Kozia Przełęcz widoczna z Koziej Dolinki
Zmarzła Przełęcz, Zamarła Turnia i Kozia Przełęcz
|
||||||||