Królestwo Dalmacji

Kraljevina Dalmacija Królestwo Dalmacji
← 1815-1918 →
Flaga Dalmacji Godło Dalmacji
Państwo	Przedlitawia, Austro-Węgry
Język używany	serbsko-chorwacki
Stolica	Zadar
Status terytorium	Kraj koronny Austrii
Zależne od	Cesarstwa Austrii
Ostatnia głowa terytorium	gubernator Mario Attems
w imieniu	Cesarza Austrii Karola I Habsburga
Powierzchnia  • całkowita	12,831 km²
Liczba ludności (1910)  • całkowita   • gęstość zaludnienia  • narody i grupy etniczne	645 666 50.3 osób/km² Chorwaci, Serbowie
Jednostka monetarna	gulden (FI), korona (KOH)
Kongres wiedeński	22 czerwca 1815
Wejście w skład Państwa SHS	29 października 1918
Religia dominująca	Katolicyzm rzymski
5. Królestwo Dalmacji

Królestwo Dalmacji (chorw. Kraljevina Dalmacija, niem. Königreich Dalmatien) – istniejący w latach 1815-1918 kraj koronny Cesarstwa Austriackiego, obejmujący obszar Dalmacji.

Dane liczbowe:

• powierzchnia - 12.831 km²
• ośrodek administracyjny - Zadar
• liczba ludności w 1910 - 645 666
• główne narodowości - Chorwaci i Serbowie 96,7%, Włosi 2,6%

Dalmacja od wczesnego średniowiecza należała do Republiki Weneckiej. Jej granice zostały ostatecznie ustalone w pokoju w Pożarewacu 21 lipca 1718. Pierwszy raz Dalmacja stała się częścią Austrii po pokoju w Campo Formio 12 maja 1797. Na mocy pokoju w Preszburgu z 26 grudnia 1805 Dalmacja została włączona do Francji. Po anektowaniu przez Francję kolejnych ziem nad Adriatykiem w 1809 Dalmacja została włączona do Prowincji Iliryjskich. W wyniku ustaleń kongresu wiedeńskiego 29 marca 1815 z byłych Prowincji Iliryjskich wyłączono Dalmację, obszar zlikwidowanej w 1808 Republiki Dubrownickiej) oraz Albanii Weneckiej, które włączono do monarchii habsburskiej jako odrębny kraj koronny - nowo powstałe Królestwo Dalmacji. W 1849 Dalmacja została na krótko włączona do Królestwa Chorwacji, ale władze Cesarstwa szybko się z tego wycofały i ostatecznie Dalmacja pozostała odrębnym królestwem w ramach Cesarstwa Austriackiego. Śladem tego pozostało nazewnictwo węgierskiej Chorwacji - "Trójjedyne Królestwo Chorwacji, Slawonii i Dalmacji". W 1875 do Królestwa Dalmacji przyłączono nie zamieszkaną adriatycką wysepkę Pelagosa (dziś Palagruža, a po traktacie berlińskim z 13 lipca 1878 turecko-albańską gminę Spizza (dziś Sutomore w Czarnogórze) - 40 km² z 1650 mieszkańcami.

Dziś południowy skrawek Królestwa Dalmacji (dawna Albania Wenecka i gmina Spizza) należy do Czarnogóry, a pozostała część - do Chorwacji.