Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Regno di Etruria Królestwo Etrurii |
||||
|
||||
|
||||
 |
||||
| Państwo | monarchia | |||
| Język urzędowy | włoski | |||
| Stolica | Florencja | |||
| Ostatnia głowa państwa | Karol II Parmeński | |||
| Powierzchnia • całkowita |
22 550 km² |
|||
| Liczba ludności (1801) • całkowita • gęstość zaludnienia |
1 096 641 48,6 osób/km² |
|||
| Jednostka monetarna | Funt Toskański | |||
| Data powstania | 21 marca 1801 | |||
| Data likwidacji | 10 grudnia 1807 | |||
Królestwo Etrurii – historyczne państwo we Włoszech, utworzone w 1801 przez Napoleona Bonaparte (jako konsula) w miejsce Wielkiego Księstwa Toskanii oraz Księstwa Parmy, przy znacznym okrojeniu tego ostatniego. Spośród innych państw satelickich Francji tego okresu, wyróżniał je ustrój - po fazie tworzenia "siostrzanych republik", np. Helweckiej, Liguryjskiej czy Rzymskiej, Królestwo Etrurii było pierwszym państwem o ustroju monarchicznym i znakiem rosnących monarchistycznych tendencji Napoleona.
Państwo oddano we władanie dynastii Burbonów parmeńskich, Królem Etrurii został Ludwik Burbon, syn wcześniejszego Wielkiego Księcia Parmy, a po jego rychłej śmierci w 1803 r. - jego czteroletni podówczas syn, Karol Ludwik, w którego imieniu, jako regentka, rządziła matka, Maria Ludwika.
W 1807 zostało włączone do Cesarstwa decyzją Napoleona Bonaparte. Pozorną przyczyną aneksji miało być nieprzestrzeganie zasad blokady kontynentalnej.
|
||||||||||
