Krajowy Kongres Indian Amerykańskich

Krajowy Kongres Indian Amerykańskich (ang. National Congress of American Indians, NCAI) – najstarsza i największa ze współczesnych organizacji indiańskich w Stanach Zjednoczonych, skupiająca przedstawicieli ponad 250 plemion.

Powstała w 1944 roku w odpowiedzi na federalną politykę asymilacji i likwidacji rezerwatów indiańskich (ang. termination policy), wspierając wspólne wysiłki współczesnych indiańskich przywódców i działaczy na rzecz obrony suwerenności i praw traktatowych tubylczych ludów Ameryki. Zrzeszający początkowo ok. 100 plemion, Kongres skupia obecnie przewodniczących rad plemiennych i liderów ponad 250 plemion i grup tubylczych Amerykanów z całego kraju. NCAI monitoruje politykę władz federalnych wobec Indian, koordynuje współpracę międzyplemienną i lobbuje na rzecz wdrażania korzystnych dla amerykańskich Indian rozwiązań prawnych oraz społeczno-ekonomicznego i kulturalnego rozwoju tubylczych społeczności w USA.

Bieżąca działalność NCAI koncentruje się wokół:

• ochrony programów i usług na rzecz tubylczych rodzin, a zwłaszcza starców oraz dzieci i młodzieży
• promocji i wspierania rozwoju indiańskiej oświaty, w tym wyrównywania szans indiańskiej młodzieży i kształcenia dorosłych
• wspierania indiańskiej służby zdrowia, w tym programów walki z uzależnieniami, walki z HIV-AIDS i innymi chorobami społecznymi
• wspierania ochrony środowiska i zarządzania tubylczymi zasobami naturalnymi
• ochrony indiańskich zasobów kulturowych i wolności religijnej tubylczych Amerykanów
• promocji rozwoju ekonomicznego tubylczych społeczności w rezerwatach i poza rezerwatami, w tym wspierania programów rozwoju gospodarczego i aktywizacji zawodowej Indian oraz przyciągania prywatnych inwestycji i państwowych funduszy do rezerwatów
• ochrony praw wszystkich Indian do posiadania godnego, bezpiecznego i taniego domu.

Podobnie jak prezydent USA, prezydent NCAI raz w roku wygłasza ważne Przemówienie o stanie Kraju Indian, określające priorytety organizacji na kolejny rok.

Przewodniczący NCAI:

• Napoleon B. Johnson, Cherokee (1944-1952)
• Joseph R. Garry, Coeur D'Alene (1953-1959)
• Walter Wetzel, Blackfeet (1960-1964)
• Clarence Wesley, San Carlos Apache (1965-1966)
• Wendell Chino, Mescalero Apache (1967-1968)
• Earl Old Person, Blackfeet (1969-1970)
• Leon F. Cook, Red Lake Chippewa (1971-1972)
• Mel Tonasket, Colville (1973-1976)
• Veronica L. Murdock, Mohave (1977-1978)
• Edward Driving Hawk, Sioux (1979-1980)
• Joseph DeLaCruz, Quinault (1981-1984)
• Reuben A. Snake, Jr., Ho-Chunk (1985-1987)
• John Gonzales, San Ildefonso Pueblo (1988-1989)
• Wayne L. Ducheneaux, Cheyenne River Sioux (1990-1991)
• Gaiashkibos, Lac Courte Oreilles (1992-1995)
• W. Ron Allen, Jamestown S’Klallam (1996-1999)
• Susan Masten, Yurok (2000-2001)
• Tex Hall, Mandan/Hidatsa/Arikara (2002-2005)
• Joe A. Garcia, Ohkay Owingeh (2006-2009)
• Jefferson Keel, Chickasaw (2010-)

Dyrektorem wykonawczym NCAI w latach 1964-67 był prof. Vine Deloria, Jr. - znany lakocki działacz na rzecz praw Indian, wybitny prawnik, teolog, historyk i pisarz, zmarły w 2005.

Linki zewnętrzne

• oficjalna strona NCAI (ang.) [dostęp 8 października 2011]