| Krewo | |||
|
|||
Ruiny zamku w Krewie |
|||
| Państwo | |||
| Obwód | grodzieński | ||
| Rejon | smorgoński | ||
| Wysokość | 250 m n.p.m. | ||
| Populacja (2004) • liczba ludności |
726 |
||
| Na mapach: | |||
| Strona internetowa wsi | |||
Krewo (biał. Крэва, Krewa) – wieś na Białorusi, w obwodzie grodzieńskim, w rejonie smorgońskim, do 1945[1] w Polsce, w województwie wileńskim, w powiecie oszmiańskim, siedziba gminy Krewo.
14 sierpnia 1385 roku doszło tu do zwarcia unii pomiędzy Polską i Litwą znanej jako unia w Krewie.
Spis treści |
Było stolicą Księstwa Krewskiego. Stał tu wcześniej drewniany zamek, który po roku 1338 książę litewski Olgierd zamienił w zamek murowany. Po nim odziedziczył księstwo i zamek Władysław II Jagiełło. W zamku tym więził swojego stryja Kiejstuta. Więził też tu Witolda.
W roku 1385 podpisano tu unię krewską, w wyniku której Jagiełło otrzymał tron Polski.
Zamek był zdobywany przez Świdrygiełłę, Tatarów krymskich, wojska moskiewskie.
W 1564 r. król Zygmunt August darował zamek kniaziowi Andriejowi Kurbskiemu, uczestnikowi wojny z Moskwą. Krewo było starostwem a zamek siedzibą starosty królewskiego. Pod koniec XVIII wieku w zamek stracił militarne znaczenie i powoli niszczał.
Szczególnie duże zniszczenia nastąpiły w czasie I wojny światowej, gdy przez miasto przez 3 lata przebiegła linia frontu. W 1929 r. ruiny poddano konserwacji.
Za II Rzeczypospolitej siedziba wiejskiej gminy Krewo do 1939 roku, kiedy po agresji ZSRR wcielono ją do BSRR.
Zamek w Krewie na rycinie Napoleona Ordy