| Kronika konfliktu (łac.) Cronica conflictus Wladislai Regis Poloniae cum Cruciferis anne Christi 1410 |
|
Strona tytułowa rękopisu z lat 1525-1550 przechowywanego w Bibliotece Kórnickiej PAN |
|
| Autor | nieznany |
| Miejsce wydania | Królestwo Polskie |
| Język | łaciński |
| Data I wyd. | 1866 |
| Wydawca | Ernst Strehlke |
| Typ utworu | kronika |
| Data I wyd. polskiego | 1984 |
Kronika konfliktu (łac. Cronica conflictus Wladislai Regis Poloniae cum Cruciferis anne Christi 1410 pol. Kronika konfliktu Władysława króla polskiego z Krzyżakami w roku pańskim 1410) – kronika opisująca wielką wojnę z zakonem krzyżackim, stanowiąca obok Roczników Jana Długosza najważniejsze źródło historyczne informujące o tle oraz przebiegu bitwy pod Grunwaldem z 1410 roku.
Spis treści |
Kronika została napisana po łacinie w końcu 1410 lub w początku 1411 roku. Kwestia jej autorstwa pozostaje dyskusyjna. Ze względu na szereg faktów przytoczonych w tekście oraz dużej orientacji autora w poruszanej tematyce dzieło to przypisuje się jednak podkanclerzemu Królestwa Polskiego Mikołajowi Trąbie, późniejszemu arcybiskupowi gnieźnieńskiemu lub sekretarzowi królewskiemu Zbigniewowi Oleśnickiemu, późniejszemu kardynałowi i biskupowi krakowskiemu, którzy byli naocznymi świadkami opisywanych wydarzeń.
Oryginał Kroniki konfliktu zaginął. Do czasów obecnych zachowała się jedynie skrócona XVI-wieczna kopia sporządzona jako materiał do kazania wygłaszanego na nabożeństwie odprawianym w rocznicę bitwy grunwaldzkiej, którą odnalazł w Bibliotece Kórnickiej August Bielowski[1]. Po raz pierwszy tekst Kroniki wydany został po łacinie w 1866 roku w publikacji Sriptores rerum Prussicarum Ernsta Strehlke. Kolejne edycje wydał również swoim dziele Monumenta Poloniae Historica Bielowski[2]. Pierwszego polskiego przekładu dokonała Jolanta Danek w roku 1983; w druku przekład ten ukazał się rok później[3].