Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Krystyna Łybacka | |
 |
|
| Data i miejsce urodzenia | 10 lutego 1946 Jutrosin |
| Posłanka VII kadencji Sejmu | |
| Przynależność polityczna | Sojusz Lewicy Demokratycznej |
| Okres urzędowania | od 8 listopada 2011 |
| Minister edukacji narodowej i sportu | |
| Przynależność polityczna | Sojusz Lewicy Demokratycznej |
| Okres urzędowania | od 19 października 2001 do 2 maja 2004 |
| Poprzednik | Edmund Wittbrodt |
| Następca | Mirosław Sawicki |
Krystyna Maria Łybacka z domu Maćkowiak (ur. 10 lutego 1946 w Jutrosinie) – polska polityk, posłanka na Sejm nieprzerwanie od 1991 (I, II, III, IV, V, VI i VII kadencji), doktor nauk matematycznych oraz wykładowca akademicki, minister edukacji narodowej i sportu w latach 2001–2004.
Spis treści |
Córka Franciszka i Anny Maćkowiaków. W 1968 ukończyła studia na Wydziale Matematyczno-Fizyczno-Chemicznym Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Doktoryzowała się w 1976 w Instytucie Matematyki Politechniki Poznańskiej, broniąc pracę doktorską pt. Losowy podział kwadratu. Od 1968 pozostaje zawodowo związana z tym instytutem na Wydziale Elektrycznym. W latach 1968–1991 pełniła funkcję sekretarza technicznego i naukowego w Polskim Towarzystwie Matematycznym. Jest adiunktem w Instytucie Matematyki Wydziału Elektrycznego Politechniki Poznańskiej[1].
W latach 1978–1989 należała do PZPR, od 1993 była członkiem SdRP. W 1996 została liderką tej partii w Poznaniu, następnie od 1999 była przewodniczącą rady wojewódzkiej Sojuszu Lewicy Demokratycznej w Poznaniu. Od 20 grudnia 1999 do 29 czerwca 2003 była wiceprzewodniczącą zarządu krajowego SLD. Należy także do Stowarzyszenia Ordynacka[2].
W 1991, 1993, 1997, 2001 i 2005 uzyskiwała mandat posła na Sejm kolejnych kadencji. Pracowała w różnych komisjach sejmowych, m.in. w Komisja Obrony Narodowej i Komisji do Spraw Służb Specjalnych. W III kadencji była zastępcą przewodniczącego Komisji Edukacji, Nauki i Młodzieży, ponownie zajmowała to stanowisko w Sejmie V kadencji.
Od 19 października 2001 do 2 maja 2004 pełniła funkcję ministra edukacji narodowej i sportu w rządzie Leszka Millera. W latach 2004–2005 wiceprzewodnicząca Klubu Parlamentarnego SLD.
W wyborach parlamentarnych w 2007 po raz szósty została posłem, kandydując z listy koalicji Lewica i Demokraci w okręgu poznańskim i otrzymując 24 405 głosów. 22 kwietnia 2008 znalazła się w klubie Lewica, który we wrześniu 2010 przemianowany został na klub SLD.
W 2011 kandydowała w wyborach parlamentarnych z 2. miejsca na liście komitetu wyborczego Sojuszu Lewicy Demokratycznej w okręgu wyborczym nr 39 w Poznaniu i uzyskała mandat poselski. Oddano na nią 16 616 głosów (4,15% głosów oddanych w okręgu)[3].
|
||||||||||
|
|||||||
