Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
 |
Ten artykuł od 2012-02 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
Kryzys przysięgowy – tak nazwano odmowę złożenia przysięgi na wierność cesarzowi Niemiec przez żołnierzy Legionów Polskich (głównie I i III Brygady) 9 lipca 1917.
Po wydaniu Aktu 5 listopada, roku niemiecki generał-gubernator Hans von Beseler organizował wiosną 1917 "Polnische Wehrmacht" i postanowili włączyć do niego Legiony. Spowodowało to konieczność złożenia przysięgi na wierność cesarzowi Niemiec Wilhelmowi II (wcześniejsza przysięga była na wierność cesarzowi austriackiemu[potrzebne źródło]). Józef Piłsudski, polityk mający największe wpływy w Legionach, zalecił legionistom nie składać przysięgi. Większość żołnierzy I i III Brygady demonstracyjnie uchyliła się od tego 9 lipca 1917. Przysięgę złożyła tylko większość żołnierzy II Brygady, od samego początku słabo związana z Józefem Piłsudskim (jej dowódcą był gen. Józef Haller). Żołnierze ci zasilili "Polnische Wehrmacht", nazwanym w międzyczasie Polskim Korpusem Posiłkowym - pod niemieckim dowództwem i rekrutowanym z poboru.
W wyniku odmowy przysięgi legioniści, którzy odmówili złożenia przysięgi zostali internowani w obozach: oficerowie w Szczypiornie, zaś żołnierze w Beniaminowie. Józef Piłsudski został uwięziony w Magdeburgu. Od sierpnia 1917 r. dołączył do niego Kazimierz Sosnkowski.
