| Krzyż Czynu Bojowego Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie | |
![]() Awers Krzyża z dwiema klamrami |
|
Baretka |
|
| Ustanowiono | 17 maja 1989 |
Krzyż Czynu Bojowego Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie - polskie odznaczenie wojskowe.
Krzyż Czynu Bojowego Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie ustanowiono ustawą z 17 maja 1989[1] jako wyraz uznania, szacunku i pamięci dla czynu zbrojnego żołnierzy, lotników i marynarzy Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie, z okazji 45 rocznicy bitew przez nich stoczonych.
Krzyż nadaje się uczestnikom działań bojowych prowadzonych przez Polskie Siły Zbrojne na Zachodzie podczas II wojny światowej w latach 1939-1945. Krzyż nadawał[2] Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej (do lipca 1989 - Rada Państwa) na wniosek Ministra Obrony Narodowej, Ministra Spraw Zagranicznych lub Zarządu Głównego ZBoWiD. Krzyż można było nadawać obywatelom polskim oraz obywatelom innych państw, także pośmiertnie.
Z dniem 8 maja 1999 nadawanie Krzyża uznano za zakończone (ustawą z 16 października 1992).
Odznaką Krzyża jest stylizowany krzyż maltański o wymiarach 42 x 42 mm srebrzony, oksydowany. Na awersie w części środkowej umieszczony jest orzeł Sił Zbrojnych na Zachodzie, na rewersie znajduje się napis: POLSKIE SIŁY ZBROJNE NA ZACHODZIE 1939-1945.
Krzyż nosi się na wstążce szerokości 42 mm z pionowym paskiem biało-amarantowym szerokości 12 mm pośrodku i pionowymi paskami niebieskim, czarnym i zielonym szerokości 5 mm po obu stronach paska środkowego.
Na wstążce Krzyża mogą być noszone poprzeczne klamry wykonane z metalu szerokości 5 mm z nazwami bitew, w których odznaczony brał udział:
Do 1992 roku Krzyż Czynu Bojowego Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie nosiło się w kolejności po Krzyżu Partyzanckim, od 1992 roku - po obecnie obowiązujących odznaczeniach państwowych.