Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
 |
Ten artykuł od 2012-03 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
| Krzysztof Kosiński | |
 |
|
 Rawicz |
|
| Data urodzenia | 1545 |
| Miejsce urodzenia | ziemia drohicka |
| Data śmierci | 1593 |
| Miejsce śmierci | Czerkasy |
| Rodzina | Kosińscy |
| Rodzice | Leonard Kosiński |
| Małżeństwo | Maruchna Różyńska |
| Dzieci | Teodor Kosiński
Jan Kosiński Adam Chleb Kosiński |
Krzysztof Kosiński (ukr. Криштоф Косинський) herbu Rawicz (ur. w 1545, zm. w 1593) – polski szlachcic, hetman kozacki, przywódca powstania Kosińskiego.
Krzysztof Kosiński urodził się na Podlasiu (ziemia drohicka) w 1545 roku. Pochodził z rodziny szlacheckiej, pieczętującej się herbem Rawicz. Jak podaje Adam Boniecki w Herbarzu Polskim: "Leonard, z żony Barbary Mikołajowej Laszczowej, miał synów: Kaspra i Krzysztofa. [...] Krzysztof, będzie to pewnie, owym watażką kozackim, czy też hetmanem, jak go niektórzy mienią, co pierwszy dał początek rozruchom kozackim, które następnie wciąż się powtarzały"[1].
Utraciwszy majątek wskutek prowadzenia hulaszczego trybu życia, w 1586 r. przystał do kozaków zaporoskich. Za zasługi wyświadczone Rzeczypospolitej i dzięki wstawiennictwu hetmana wielkiego koronnego Jana Zamoyskiego, został na sejmie 1590 pułkownikiem kozaków rejestrowych, dostał też dobra Rokitno i Olszanice w województwie kijowskim. Jednakże już w 1591 r. przywilej na te dobra otrzymali Ostrogscy. Kosiński zebrał wówczas 5 tysięcy kozaków i ogłosiwszy się ich atamanem ruszył na Ostrogskich. 29 grudnia 1591 zdobył Białą Cerkiew, gdzie zabrał i zniszczył dokumenty i przywileje odnoszące się do ziem województwa kijowskiego. Prywatny zatarg przeistoczył się wkrótce w rebelię kozacko-chłopską, zwaną od nazwiska przywódcy – powstaniem Kosińskiego.
Został pokonany pod Piątkiem i wzięty do niewoli. Próby ponownego wzniecenia buntu zakończyły się klęską pod Czerkasami, a sam przywódca poniósł śmierć w nieznanych do dziś okolicznościach.
