Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Krzysztof Kowalewski | |
 Krzysztof Kowalewski wcielający się w rolę Cziczikowa w sztuce "Martwe Dusze" Nikołaja Gogola w reżyserii i adaptacji Macieja Englerta |
|
| Data i miejsce urodzenia | 20 marca 1937 Warszawa |
| Zawód | aktor teatralny i filmowy |
| Współmałżonek | Agnieszka Suchora (od 2002) |
| Lata aktywności | od 1960 |
| Odznaczenia | |
  |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
 Krzysztof Kowalewski w Wikicytatach |
|
Krzysztof Kowalewski (ur. 20 marca 1937 w Warszawie) – polski aktor filmowy, telewizyjny, teatralny i radiowy. Znany głównie z licznych ról komediowych. Na filmowym ekranie zadebiutował w 1960 w filmie Aleksandra Forda Krzyżacy, do dziś wystąpił w około 120 filmach i serialach telewizyjnych[1]. Zagrał ponad tysiąc ról w Teatrze Polskiego Radia[2].
Wieloletni wykładowca PWST w Warszawie.
Spis treści |
Krzysztof Kowalewski urodził się 20 marca 1937 w Warszawie jako syn aktorki Elżbiety Kowalewskiej[3]. W 1955 ukończył stołeczne XIV Liceum Ogólnokształcące im. Stanisława Staszica[4], następnie dostał się do Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej ukończonej w 1960[1]. Na dyplomie muzycznym wykonał utwór "Ach Ludwiko" do słów Juliana Tuwima[5].
W tym samym roku zadebiutował jako aktor epizodyczny w Krzyżakach Aleksandra Forda[1]. W marcu 1961 wystąpił po raz pierwszy na deskach Teatru Dramatycznego z którym był związany do 1962[1]. W latach 70. i 80. wystąpił m.in. w filmach wojennych Witolda Lesiewicza Kwiecień (1961) oraz Miejsce dla jednego (1965), kryminale Janusza Nasfetera Zbrodniarz i panna (1963), filmach Janusza Majewskiego Urząd (1969), Zbrodniarz, który ukradł zbrodnię (1969) oraz C.K. Dezerterzy (1985), filmie wojennym Janusza Morgensterna Kolumbowie (1970) czy komedii Jerzego Stefana Stawińskiego Godzina szczytu (1973)[1].
Kowalewski często występował w filmach Stanisława Barei. W filmie Nie ma róży bez ognia (1974) zagrał milicjanta, dwa lata później w Brunecie wieczorową porą wcielił się w rolę Michała Romana. W 1977 w Co mi zrobisz, jak mnie złapiesz? grał Tadeusza Krzakoskiego, dyrektor "Pol-Pimu" natomiast w Misiu (1981) – Jana Hochwandera, kierownika produkcji filmu Ostatnia paróweczka hrabiego Barry Kenta[3].
Aktor teatrów Klasycznego, Dramatycznego, Polskiego, Studenckiego Teatru Satyryków, Rozmaitości, Kwadrat oraz Teatru Współczesnego w Warszawie (od 1977).
Od lat związany z Teatrem Polskiego Radia[6]. Dyrektor tegoż, Janusz Kukuła, przyznaje, że Krzysztof Kowalewski jest jego ulubionym (radiowym) aktorem[6]. Kowalewski znany jest radiosłuchaczom przede wszystkim[6] za sprawą głównej roli w słuchowisku Kocham pana, panie Sułku emitowanym na antenie Programu Trzeciego Polskiego Radia. 29 lutego 2012, niedługo przed 75 urodzinami aktora, Program Trzeci Polskiego Radia zorganizował benefis Krzysztofa Kowalewskiego[6]. Wydarzenie było emitowane na żywo na antenie rozgłośni.
Od 2011 reklamuje produkty spożywcze pod marką Lidl.
Od 2002 mąż aktorki Agnieszki Suchory.
