| Krzysztof Kruszewski | |
| Data urodzenia | 30 marca 1939 |
| Minister Oświaty i Wychowania | |
| Przynależność polityczna | Polska Zjednoczona Partia Robotnicza |
| Okres urzędowania | od 3 kwietnia 1980 do 12 lutego 1981 |
| Poprzednik | Józef Tejchma |
| Następca | Bolesław Faron |
Krzysztof Kruszewski (ur. 30 marca 1939) – pedagog, polityk.
Od 1973 był związany z aparatem partyjnym PZPR. Habilitował się w 1971. Od 1979 do 2008 był profesorem UW oraz [[Wojskowa Akademia Polityczna|Wojskowej Akademii Politycznej] do 1990]. Od 1995 profesor Wyższej Szkoły Pedagogicznej Związku Nauczycielstwa Polskiego. W okresie od 3 kwietnia 1980 do 12 lutego 1981 był ministrem oświaty i wychowania w rządach Edwarda Babiucha i Józefa Pińkowskiego.
Jako sekretarz Komitetu Warszawskiego PZPR miał kierować organizacją napadów bojówkarskich na wykładowców i słuchaczy opozycyjnego Towarzystwa Kursów Naukowych (1978-1981).[1] Najważniejsze publikacje naukowe: Sztuka nauczania. Czynności nauczyciela (współautor i redaktor); Zmiana i wiadomość; Czterdzieści pięć minut. Prawie cała historia pewnej lekcji. Ponad 70 artykułów publicystycznych w dziennikach i tygodnikach opinii. Przetłumaczył 20 książek pedagogicznych z krajów anglojęzycznych
Jego synem jest Krzysztof Borys Kruszewski, założyciel największej firmy badań rynku SMG/KRC (2009)
Leksykon Historii Polski z 1995
|
|||||||