| Krzysztof Skiba | |
fot. Arleta Zmyślona (2010) |
|
| Imię i nazwisko | Krzysztof Skiba |
| Data i miejsce urodzenia | 7 lipca 1964 Gdańsk |
| Pochodzenie | |
| Gatunek | rock |
| Zawód | muzyk, autor tekstów, satyryk, publicysta, aktor, konferansjer, artysta rozrywkowy, felietonista. |
| Wytwórnia płytowa | Sony BMG |
| Powiązania | Lalamido |
| Zespół | |
| Big Cyc | |
| Strona internetowa | |
Krzysztof Skiba (ur. 7 lipca 1964 w Gdańsku) – polski muzyk, autor tekstów, satyryk, publicysta, aktor, konferansjer, artysta rozrywkowy, felietonista, autor happeningów, wokalista rockowy.
Spis treści |
Jako 10 latek brał udział w pokazach mody szkolnej na Jarmarku dominikańskim gdzie występował przez trzy sezony jako model. W wieku 14 lat założył swój pierwszy kabaret Tapeta. W wieku 16 lat założył wraz z kolegami z I LO w Gdańsku własne pismo o nazwie Gilotyna, w którym opublikował swoje pierwsze teksty satyryczne i felietony[potrzebne źródło].
Ukończył I Liceum Ogólnokształcące im. Mikołaja Kopernika w Gdańsku. W latach 80. XX w. był współzałożycielem i członkiem Ruchu Społeczeństwa Alternatywnego (RSA). Publikował w czasopiśmie Homek, wydawanym przez RSA. W tym czasie należał również do Ruch „Wolność i Pokój” (WiP). Pisał w jego czasopiśmie A Capella.
16 sierpnia 1985, podczas Festiwalu w Jarocinie, został zatrzymany przez Milicję Obywatelską po rozrzuceniu antypaństwowych ulotek. Został aresztowany na trzy miesiące, po których opuścił zakład karny na mocy tzw. małej amnestii Jana Dobraczyńskiego (dla więźniów politycznych, którzy zostali pierwszy raz zatrzymani)[1]. W czasie studiów był aktywnym uczestnikiem działań Teatru Studenckiego Pstrąg-Grupa 80, z którym występował w całej Polsce, a także na festiwalach teatralnych we Włoszech i Francji[potrzebne źródło].
Jest absolwentem kulturoznawstwa na Wydziale Teorii Literatury Teatru i Filmu Uniwersytetu Łódzkiego, specjalność teatrologia (magisterium w 1989 na temat Pomarańczowej Alternatywy). Po zakończeniu studiów wrócił do Gdańska.
Współzałożyciel, lider i autor zdecydowanej większości tekstów zespołu Big Cyc, (jak np. Berlin Zachodni, Ballada o smutnym skinie, Kapitan Żbik, Wielka miłość do babci klozetowej, Makumba, Dres, Świat według kiepskich i Moherowe Berety). Na czterech pierwszych płytach Z partyjnym pozdrowieniem (1990), Nie wierzcie elektrykom (1991) Miłość, muzyka, mordobicie (1992), Wojna plemników (1993) są wyłącznie jego teksty. W niektórych piosenkach również śpiewa np. w Kapitanie Żbiku, Babci klozetowej, Skinie.
Krzysztof Skiba wziął udział w nagraniu wszystkich płyt zespołu Big Cyc.
Płyty solowe:
W latach 1992-1999 razem z Pawłem Końjo Konnakiem prowadził program Lalamido, czyli porykiwania szarpidrutów. Od 2006 był współprowadzącym wraz z Jackiem Kaczyńskim programu Oko na miasto emitowanego w Polsacie. 3 marca 2007 prowadził koszykarski Mecz Gwiazd we Wrocławiu. Od października 2007 wspólnie z Beatą Pawlikowską prowadził w TVP2 program Podróże z żartem, był odpowiedzialny za żart. Od listopada 2007 wspólnie z Pawłem "Końjo" Konnakiem i Jarosławem Janiszewskim prowadził program o podobnej do "Lalamido" formule, zatytułowany "Skibomagiel" (emitowany jest na antenie stacji Tele 5). W tym samym miesiącu w TVP2 premierę miał inny program, którego jest gospodarzem, Mini szansa (premiery pokryły się co do dnia).
9 marca 2009 w programie Tomasza Sekielskiego i Andrzeja Morozowskiego – Teraz my!, miała miejsce premiera piosenki o Kazimierzu Marcinkiewiczu, napisanej i zaśpiewanej przez Krzysztofa Skibę pt. Izabel[2][3].
Publikował swe felietony i opowiadania w pismach niezależnych w latach 80. Gilotynie, Homku, Acappelli, a po 1989 w prasie oficjalnej: w Tygodniku Literackim, kwartalniku literackim „brulion”, Gazecie Wyborczej (wydanie ogólnopolskie, a także w dodatkach łódzkim i gdańskim), miesięczniku CKM, miesięczniku „dlaczego”, Dzienniku Bałtyckim, Tygodniku Gdańskim, miesięczniku „Luz”, Krakowskim Kpiarzu, tygodniku Przekrój, kwartalniku Karta, miesięczniku Hustler. Od 2002 jest stałym felietonistą tygodnika Wprost. Na temat jego felietonów we Wprost napisano trzy prace magisterskie[4][5][6].
W 2005 wydawnictwo "Zysk i s-ka" wydało zbiór opublikowanych tam felietonów pt. "Skibą w mur".
Wraz z Krzysztofem Pieczyńskim prowadził Studio Wyborcze w RMF FM. W AntyRadiu przedstawiał Opowiadania Podwodne. W 2006 roku czytał swe felietony w popularnej audycji Cztery pory roku w radiowej Jedynce (1 Program PR) W 2007 wygłaszał cotygodniowe felietony w radiu Wawa w ramach cyklu Obserwator.
W maju 2009 wstąpił w reklamie tygodnika "Wprost Light": kampania reklamowa pod hasłem A jakie jest Twoje drugie oblicze? z udziałem Roberta Leszczyńskiego, Tomasza Jacykowa i Krzysztofa Skiby[7][8].
Był w latach 1987-1990 liderem łódzkiej Galerii Działań Maniakalnych zwanej Pomarańczową Alternatywą Łódź, organizatorem i pomysłodawcą licznych happeningów ulicznych ośmieszających władze i propagandę PRL. Wielokrotnie zatrzymywany przez SB. 1 czerwca 1988 zatrzymany w Łodzi wraz z Tomaszem Gadułą i Dorotą Wysocką na kiosku Ruch przy Domu Handlowym Magda podczas happeningu Niezależne obchody Dnia Dziecka. Skazany na grzywnę 30 tys. zł przez Kolegium ds. Wykroczeń przy Sadzie Rejonowym w Łodzi. 7 listopada 1988 w rocznice wybuchu Rewolucji Październikowej zatrzymany i pobity wraz z 17 innymi osobami podczas happeningu Galopująca inflacja. Uczestnicy happeningu biegali po ulicy Piotrkowskiej z tabliczkami z napisem Galopująca inflacja, aż wszystkich wyłapała milicja. Następnego dnia wydano oświadczenie, że kłopoty gospodarcze Polski się skończyły, bowiem milicja zatrzymała galopującą inflację. Happening ten przeszedł do legendy i był jednym z zadań maturalnych podczas testu z Wiedzy O Społeczeństwie w 2008 roku[9][10].
Krzysztof Skiba znany jest też z kontrowersyjnych zachowań. W 1999 podczas koncertu w katowickim Spodku na znak protestu obnażył pośladki. Na widowni obecny był ówczesny premier Jerzy Buzek, który urażony tym opuścił koncert. Po zajściu Krzysztof Skiba tłumaczył swoje zachowanie na różne sposoby, zmieniając argumentację. Za to właśnie, a nie za samo obnażenie otrzymał anty wyróżnienie "Czarnego Machinera" od czasopisma Machina[11].
W czerwcu 2010 ukazał się kontrowersyjny singiel zespołu Big Cyc pod tytułem "Warto rozmawiać" w którym muzycy zarzucają Janowi Pospieszalskiemu wspieranie tzw. Moherowych Beretów i Ojca Rydzyka. Tydzień po ukazaniu się piosenki w internecie Krzysztof Skiba na swoim blogu zarzucił mu także bycie konformistą za czasów PRL-u mówiąc iż Był dla komunistycznej propagandy "pożytecznym idiotą"[12].
Krzysztof Skiba (autor tekstów roku), Big Cyc (zespół roku), Berlin Zachodni (przebój roku), Płyta Big Cyc „Z partyjnym pozdrowieniem (okładka roku i płyta roku). Wyróżnienia przyznane przez magazyn muzyczny „Rock’nroll” (dziś nazywa się Teraz Rock) w podsumowaniu muzycznym 1990 roku. Były to najpoważniejsze nagrody muzyczne w tym czasie. Grand Prix na Festiwalu w Sopocie dla najlepszego programu muzycznego w telewizji za program Lalamido. Nagrodę odebrali Krzysztof Skiba i Paweł Konnak. Rok1993. Nagroda rozgłośni radiowych Play Box w 1997 dla zespołu Big Cyc za przebój Makumba. W 2006 roku tygodnik „Polityka” (nr 16 z 22 kwietnia 2006) zaliczył Skibę do grona dziesięciu najlepszych showmenów telewizyjnych w Polsce.