| Krzysztof Szydłowiecki | |
Krzysztof Szydłowiecki – odbitka chromolitograficzna wykonana przez Wojciecha Gersona na podstawie przywileju opatowskiego S. Samostrzelnika |
|
Odrowąż |
|
| Data urodzenia | 1467 |
| Miejsce urodzenia | Szydłowiec |
| Data śmierci | 29 grudnia 1532 |
| Miejsce śmierci | Kraków |
| Rodzina | Szydłowieccy |
| Rodzice | Stanisław Szydłowiecki Anna Łabędź |
| Małżeństwo | Zofia Targowicka |
| Dzieci | Zofia, Krystyna, Elżbieta, Ludwik, Zygmunt |
Krzysztof Szydłowiecki herbu Odrowąż (ur. 1467 w Szydłowcu – zm. 29 grudnia 1532 w Krakowie) – kanclerz wielki koronny od 1515, podkanclerzy koronny od 1511, podskarbi nadworny koronny 1507-1510, wojewoda krakowski w latach 1515-1527, kasztelan krakowski od 1527, kasztelan sandomierski od 1509 roku, starosta generalny krakowski od 1515 roku, starosta sieradzki, nowokorczyński, gostyniński, sochaczewski i łukowski,[2] hrabia na Szydłowcu.
Syn Stanisława i Anny (z domu Łabędź) brat Mikołaja.
Kierował polityką zagraniczną Polski za panowania króla Zygmunta Starego. Był zwolennikiem bezwzględnego trzymania się obozu habsburskiego, jednocześnie nastawionym zdecydowanie antyturecko. W 1515 r. wraz z biskupem Piotrem Tomickim wypracował ugodę z Habsburgami, zwieńczoną zjazdem trzech monarchów w Wiedniu w lipcu tego roku. Przeciwnik polityczny królowej Bony. Inicjator czteroletniego rozejmu z Albrechtem Hohenzollernem, podpisanego 5 kwietnia 1521 r.
W 1514 roku zakupił za 10.000 florenów miasto Opatów i stał się jego dobrodziejem.
Pochowany został w Kolegiacie św. Marcina w Opatowie pod nagrobkiem pochodzącym z warsztatu Bartłomieja Berrecciego (współautorstwo nagrobka: Jan (Giovanni) Cini), ozdobionym słynnym Lamentem Opatowskim.
| Poprzednik Mikołaj Szydłowiecki |
Pan na Szydłowcu luty-grudzień 1532 |
Następca Elżbieta Szydłowiecka |
|
|||||||