Książę Neapolu (bizantyjski)

Książę Neapolu - dowódca wojskowy (ducatus Neapolitanus) bizantyjskiej placówki we Włoszech, jednej z niewielu, które pozostały po przybyciu Longobardów i Saracenów. W 661 cesarz Konstans II, wielce zainteresowany sprawami południowych Włoch (przeniósł stolicę do Syrakuz), mianował neapolitańczyka zwanego Basil jako dux lub magister militum. Potem linia książąt, często niezależnych i dziedzicznych od połowy IX wieku, rządziła do przybycia Normanów, nowego zagrożenia, którego nie przetrwali. Trzydziesty dziewiąty i ostatni książę, Sergiusz VII, poddał swe miasto królowi Rogerowi II w 1137.

Książęta zależni od Bizancjum

• 661 – 666 Bazyli
• 666 – 670 Teofilakt I
• 670 – 673 Kosmas
• 673 – 677 Andrzej I
• 677 – 684 Cezar I
• 684 – 687 Stefan I
• 687 – 696 Bonellus
• 696 – 706 Teodozjusz
• 706 – 711 Cezar II
• 711 – 719 Jan I
• 719 – 729 Teodor I
• 729 – 739 Jerzy
• 739 – 755 Grzegorz I
• 755 – 766 Stefan II
• 767 – 794 Grzegorz II
• 794 – 801 Teofilakt II
• 801 – ok. 818 Antymiusz
• ok. 818 – 821 Teoctistus
• 821 Teodor II
• 821 – 832 Stefan III
• 832 – 834 Bonus
• 834 Leon
• 834 – 840 Andrzej II
• 840 Contardus

Dynastia Sergi

• 840 – 864 Sergiusz I
• 864 – 870 Grzegorz III
• 870 – 877 Sergiusz II
• 877 – 898 Atanazjusz
• 898 – 915 Grzegorz IV
• 915 – 919 Jan II
• 919 – 928 Marino I
• 928 – 968 Jan III
• 968 – 992 Marino II
• 992 – 999 Sergiusz III
• 999 – 1002 Jan IV
• 1002 – 1036 Sergiusz IV
  • 1027 – 1030 pod kontrolą Pandulfa IV z Kapui
• 1036 – 1042 Jan V
• 1042 – 1082 Sergiusz V
• 1082 – 1097 Sergiusz VI
• 1097 – 1120 Jan VI
• 1120 – 1137 Sergiusz VII