Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
Księstwo Kleve (niem. Herzogtum Kleve) było państwem wchodzącym w skład Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego i leżało na obszarach dzisiejszych Niemiec (część Nadrenii Północnej-Westfalii) i Holandii (część Limburgii, Brabancji Północnej i Geldrii). Jego terytorium rozciągało się po obu stronach Renu, wokół stolicy Kleve i w przybliżeniu pokrywało się z dzisiejszymi okręgami Kleve i Wesel oraz z obszarem miasta Duisburg.
Pierwsze wzmianki o hrabstwie Kleve (Grafschaft Kleve) pojawiły się w XI wieku. W 1417 roku hrabstwo przekształcone zostało w księstwo. Jego historia jest blisko związana z sąsiadami: księstwem Jülich, księstwem Bergu i Geldrią oraz z hrabstwem Mark. W roku 1368 hrabstwa Kleve i Mark utworzyły jeden organizm państwowy. W 1521 roku Jülich, Berg, Kleve i Mark sformowały Zjednoczone Księstwa Jülich-Kleve-Berg.
Gdy w roku 1609 zmarł bezpotomnie ostatni książę Jülich-Kleve-Berg, wybuchła wojna o sukcesję, zakończona ostatecznie podziałem księstwa Jülich-Kleve-Berg. Na podstawie traktatu pokojowego w Xanten, zawartego 12 listopada 1614 roku księstwo to zostało podzielone między Palatynat Neuburski (który otrzymał Księstwo Jülich i Księstwo Bergu) i Brandenburgię (w której ręce dostały się Kleve i Hrabstwo Mark). Jednak znaczna część księstwa Kleve okupowana była przez Holandię aż do 1672 roku. W roku 1701 Kleve wraz z całą Brandenburgią stało się częścią Królestwa Prus. Kilkadziesiąt lat później, podczas wojny siedmioletniej w latach 1757-1762 Kleve okupowali Francuzi.
Podczas wojen rewolucyjnych Kleve w 1795 roku znów dostało się pod okupację francuską i pozostało we francuskich rękach aż do zakończenia wojen napoleońskich w 1815 roku. Po klęsce Napoleona księstwo zostało zlikwidowane, stając się częścią pruskiej prowincji o nazwie Jülich-Kleve-Berg (prowincja ta od 1822 roku nosiła nazwę Nadrenia), oprócz takich miast jak Gennep, Zevenaar i Huissen, które weszły w skład Holandii.
Spis treści |
