| Ten artykuł od 2009-03 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
| Księstwo opolsko-raciborskie | ||||
|
||||
|
||||
| Konstytucja | od 27 marca 1532 Przywilej Hanuszowy | |||
| Stolica | Opole | |||
| unia z księstwem raciborskim | Mieszko I Plątonogi 1202 |
|||
| Data likwidacji | 1742 | |||
|
księstwo opolsko-raciborskie |
||||
Księstwo opolsko-raciborskie (czes. Opolské a Ratibořské knížectví, niem. Herzogtum Oppeln und Ratibor) – księstwo śląskie istniejące w latach 1202-1281/82.
Spis treści |
Księstwo powstało w 1202 r. w następstwie wojny pomiędzy księciem wrocławskim Henrykiem Brodatym a księciem raciborskim Mieszkiem Plątonogim o sukcesję tronu opolskiego po Bolesławie Wysokim. W wyniku działań zbrojnych Mieszko Plątonogi przyłączył ziemie księstwa opolskiego do księstwa raciborskiego i przeniósł stolicę do Opola – w ten sposób powstało księstwo opolsko-raciborskie, które swoim zasięgiem obejmowało oprócz Opola i Raciborza również Bytom, Koźle, Lubliniec, Cieszyn i Oświęcim.
W latach 1230-1239 po śmierci syna Mieszka Kazimierza księstwem władali Henrykowie śląscy, tj. Henryk Brodaty (do 1238) oraz Henryk II Pobożny, sprawując regencję w imieniu małoletniego Mieszka II Otyłego. Mieszko Otyły uzyskał realną władzę nad księstwem w 1239 r. W 1281 lub 1282, po śmierci syna Mieszka Władysława jednolite księstwo opolsko-raciborskie uległo podziałowi na cztery dzielnice: opolską, bytomską, raciborską i cieszyńską. Podział ten doszedł do skutku dwoma etapami najpierw utworzono księstwo opolskie i raciborskie, by odpowiednio z podziałów w 1284 r. i 1290 r. wydzielić z nich jeszcze księstwa bytomskie i cieszyńskie.
Powstało w 1521 r. w wyniku działań ostatniego Piasta śląskiego Jana II Dobrego. Od tego momentu księstwo opolskie połączone z raciborskim dzieliło wspólnie koleje losu jako księstwa opolsko-raciborskiego tzn. najpierw w 1532 r. po bezpotomnej śmierci Jana II Dobrego dostało się pod panowanie Hohenzollernów, jako lenników czeskich. W 1552 r. Ferdynand I odebrał księstwo Jerzemu Fryderykowi. W latach 1552-1645 i od 1646 znajdowało się pod bezpośrednim panowaniem Habsburgów, by w latach 1646-1666 stać się zastawem polskich Wazów. Od 1742 r. obszar księstwa został inkorporowany do Prus.
|
|||||||||||