Księstwo płockie − księstwo istniejące w części Mazowsza w latach 1233-1351 i 1370-1495.
Księstwo płockie zostało po raz pierwszy uformowane po wydzieleniu przez Konrada I mazowieckiego północnej części Mazowsza dla swojego syna, Bolesława I mazowieckiego. W latach 1247-1275 Mazowsze było ponownie zjednoczone, po czy podzielili je pomiędzy siebie bracia Konrad II czerski i Bolesław II mazowiecki, księstwo płockie przejął ten ostatni. W 1351 roku księstwo płockie podzielono pomiędzy Polskę i linię mazowiecką. W 1370 roku księstwo powróciło do książąt mazowieckich i w 1381 roku stało się znów samodzielnym władztwem. W 1462 roku dokonano ponownego podziału księstwa pomiędzy Polskę i Mazowsze, druga część przeszła pod władanie polskie ostatecznie w 1495 roku.
Mazowsze w latach 1313-1345
-
Osobny artykuł: Książęta płoccy.
|
Lenna Królestwa Polskiego 1295−1795 |
|
| Własne |
Księstwo bełskie • Księstwo chełmskie • Księstwo dobrzyńskie • Księstwa Kujawskie ( Brześć, Bydgoszcz, Gniewkowo, Inowrocław, Kujawy) • Księstwo łęczyckie • Księstwa Mazowieckie ( Czersk, Mazowsze, Płock, Rawa, Warszawa) • Księstwa Małopolskie ( Kraków, Sandomierz) • Księstwo podolskie • Księstwa Pomorskie ( Gdańsk, Słupsk) • Księstwo sieradzkie • Księstwa Śląskie ( Oświęcim, Siewierz, Zator) • Księstwo Warmińskie • Księstwa Wielkopolskie ( Gniezno, Poznań, Kalisz, Wielkopolska) • Księstwo wieluńskie • Księstwo włodzimierskie • Hospodarstwo Mołdawskie • Hospodarstwo Wołoskie • Prusy Zakonne • Prusy Książęce • Republika Nowogrodzka • Republika Pskowska • Spisz • Ziemia lęborsko-bytowska
|
 |
|
| Wspólne z Litwą |
|
|