Kultura maglemoska (ok. 9500-6000 p.n.e.) to mezolityczna kultura archeologiczna z północnej Europy.
Nazwa pochodzi od stanowiska archeologicznego w Danii, nazwanego Maglemose, położonego nieopodal Mullerup w zachodniej Zelandii, gdzie pierwszą osadę odkryto w 1900 roku. W przeciągu XX wieku podobne osady odkryto na terenach od Anglii do Polski oraz od Szwecji do północnej Francji.
Ludzie tej kultury żyli w lasach i na terenach podmokłych, zajmowali się łowiectwem i rybołówstwem, udomowili psa.[1]