Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Kunegunda Łokietkówna |
|
| księżna świdnicka | |
| Okres panowania | od ok. 1310 do 6 maja 1326 |
| Dane biograficzne | |
| Dynastia | Piastowie |
| Urodzona | ok. 1295 |
| Zmarła | 9 kwietnia 1331 lub 1333 |
| Pochowana | klasztor franciszkański w Wittenberdze |
| Ojciec | Władysław I Łokietek |
| Matka | Jadwiga Bolesławówna |
| Mąż | Bernard Świdnicki |
| Dzieci | Bolko II Mały Konstancja Elżbieta Henryk II Świdnicki Beata co najmniej dwoje dzieci |
Kunegunda Łokietkówna (ur. ok. 1295, zm. 9 kwietnia 1331 lub 1333) – polska królewna i księżna świdnicka, córka Władysława I Łokietka i Jadwigi, córki księcia kaliskiego Bolesława Pobożnego i księżniczki węgierskiej Jolenty Heleny.
Imię Kunegundy nawiązuje najprawdopodobniej do Kingi (Kunegundy), która była siostrą babki macierzystej księżniczki[1]. Około 1310[1] została żoną księcia świdnickiego Bernarda. Z małżeństwa Kunegundy i Bernarda pochodziło co najmniej siedmioro dzieci:
Po śmierci męża, zmarłego 6 maja 1326, Kunegunda sprawowała przez kilka lat regencję w księstwie z powodu małoletności synów[1]. Zapewne w 1329[2] wyszła za mąż za księcia saskiego Rudolfa I i opuściła księstwo świdnickie, zabierając ze sobą córkę Beatę[3]. Drugie małżeństwo Kunegundy było prawdopodobnie bezpotomne[4].
Kunegunda Łokietkówna zmarła 9 kwietnia, zgodnie z napisem nagrobnym, którego treść zachowała się w szesnastowiecznych odpisach. Data roczna jej śmierci budzi kontrowersje w historiografii. W niektórych zapiskach występuje rok 1331, zaś w innych 1333. Obecnie uważa się rok 1333 za prawdopodobniejszy[5]. Została pochowana w klasztorze franciszkańskim w Wittenberdze.
