Tworzenie książki (wyłącz)
 Dodaj tę stronę do książki Pokaż książkę (0 stron) Proponowane strony

Kunowice (przystanek kolejowy)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Kunowice
Kunowice
Państwo  Polska
Miejscowość Kunowice
Poprzednie nazwy Kunnersdorf (Kr. Weststernberg), Kunowsko[1]
Informacje kolejowe
Liczba peronów 2
Liczba krawędzi
peronowych
2
Liczba torów
w ruchu pasażerskim
2
Kasy zlikwidowane
Przejścia nadziemne nie ma i nie było
Przejścia podziemne zlikwidowane (zasypane)
Linie kolejowe
Położenie na mapie Polski
Poland location map.svg
"Kunowice"
Kunowice
52°20′31″N 14°38′17″E / 52.34194, 14.63806Na mapach: 52°20′31″N 14°38′17″E / 52.34194, 14.63806
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Budynek z 1965 r.

Kunowice - przystanek osobowy w Kunowicach, w województwie lubuskim, w Polsce.

Spis treści

[edytuj] Historia

Konieczność budowy nowego dworca PKP w Kunowicach wynikła z faktu zmiany granic Polski po II wojnie światowej. W 1949 Kunowice stały się stacją graniczną pomiędzy Polską a Niemiecką Republiką Demokratyczną. W 1960 Dyrekcja Okręgowa Kolei Państwowych w Poznaniu podjęła decyzję o budowie nowego budynku stacyjnego z jednoczesną modernizacją i rozbudową stacji. Prace rozpoczęto w czerwcu 1963, a zakończono w grudniu 1965.

Budynek dworca kolejowego spełniał także funkcje dworca PKS. Zawierał wszystkie niezbędne pomieszczenia dla obsługi podróżnych, służb kolejowych oraz jednostek kontroli granicznej. Założeniem DOKP Poznań była budowa dworca spełniającego także funkcje reprezentacyjne. Nowy dworzec posiadał trzy kondygnacje o łącznej kubaturze 7800 m3 i powierzchni użytkowej 576 m2. Ważnym elementem modernizacji stacji Kunowice była przebudowa układu torowego i systemu zabezpieczeń ruchu podciągów. Wybudowano również budynki nastawni, magazynu towarowego, nowe perony, tunel pod peronami oraz wiatę peronową z poczekalnią letnią. Całkowicie zmodernizowano oświetlenie stacji. Oddanie nowego budynki i całej zmodernizowanej infrastruktury nastąpiło 5 lutego 1965.

W okresie PRLu na stacji Kunowice odbywała się odprawa celna i paszportowa. Do 2007 r. kontrola graniczna odbywała się jednak w czasie jazdy pociągu pomiędzy Rzepinem a Frankfurtem nad Odrą. Z chwilą wejścia Polski do strefy Schengen (21 grudnia 2007) kontrola paszportowa została zlikwidowana.

W roku 2005, w wyniku modernizacji linii kolejowej, Kunowice przestały być stacją zostały podzielone na dwa odrębne posterunku ruchu: posterunek odgałęźny Kunowice i przystanek osobowy Kunowice.

[edytuj] Linia Kunowice-Cybinka

Linię Kunowice-Cybinka wybudowano w 1907. Początkowo była to linia wąskotorowa. Jej budowę spowodowało otwarcie fabryki celulozy znajdującej się w miejscowości Prochowiec.[2] Obecnie linia uczęszczana przez pociągi towarowe na całym odcinku. Linia jest zakwalifikowana jako bocznica.

W Cybince często mają postój lokomotywy obsługujące przewozy towarowe tej linii. Okazyjnie na stacji w Cybince i na krótkim odcinku linii odbywają się przejazdy wagonem pocztowym i drezynami.

Przypisy

  1. Kunowsko - Cybinka. [dostęp 2011-05-06].
  2. obecnie nie istnieje

[edytuj] Zobacz też

[edytuj] Linki zewnętrzne


Kunowice
Linia 3 Warszawa Zachodnia - Kunowice (km linii: 472,936)
odległość: 12,155 km
RzepinBSicon KBHFl.svgBSicon STRq.svgBSicon STRq.svg
BSicon BHF legende.svg
odległość: 2,989 km
Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Kunowice_(przystanek_kolejowy)&oldid=26807165
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj

Polecamy: Pozycjonowanie, wózki dziecięce, Kino domowe, Viagra, Kredyty