Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Kyösti Kallio | |
 |
|
| Data i miejsce urodzenia | 10 kwietnia 1873 Ylivieska |
| Data śmierci | 19 grudnia 1940 |
| 4. Prezydent Republiki Finlandii | |
| Przynależność polityczna | Partia Centrum |
| Okres urzędowania | od 1 marca 1937 do 19 grudnia 1940 |
| Poprzednik | Pehr Evind Svinhufvud |
| Następca | Risto Ryti |
| Premier Republiki Finlandii | |
| Przynależność polityczna | Partia Centrum |
| Okres urzędowania | od 1936 do 1937 |
| Poprzednik | Toivo Mikael Kivimäki |
| Następca | Aimo Cajander |
| Okres urzędowania | od 1929 do 1930 |
| Poprzednik | Oskari Mantere |
| Następca | Pehr Evind Svinhufvud |
| Okres urzędowania | od 1925 do 1926 |
| Poprzednik | Antti Tulenheimo |
| Następca | Väinö Tanner |
| Okres urzędowania | od 1922 do 1924 |
| Poprzednik | Aimo Cajander |
| Następca | Aimo Cajander |
Kyösti Kallio, (ur. 10 kwietnia 1873 – zm. 19 grudnia 1940), fiński polityk, premier, a później prezydent Finlandii.
Urodził się jako Gustaf Kallio w mieście Ylivieska. Był członkiem Unii Agrariuszy. Trzykrotnie pełnił urząd ministra rolnictwa w latach: 1917–1918, 1919–1920 oraz 1921–1922, w tym czasie doprowadził do uchwalenia reformy rolnej, która promowała wykup ziemi na własność przez chłopów dzierżawców (tzw. lex Kallio). Aż cztery razy sprawował urząd premiera Finlandii, w latach: 1922–1924, 1925–1926, 1929–1930 i 1936–1937, a w latach 1920–1936 kilkakrotnie był przewodniczącym fińskiego parlamentu. W okresie od roku 1937 do 1940 był prezydentem Finlandii.
12 marca 1940 roku, w przeddzień zawarcia w Moskwie układu pokojowego kończącego wojnę zimową, prezydent Kallio podpisując pełnomocnictwa delegacji fińskiej do zawarcia pokoju na warunkach narzuconych przez Stalina, wyraził się słowami Niech uschnie ręka, która podpisała taki dokument. Pięć miesięcy później prezydent doznał wylewu krwi do mózgu, wskutek czego dotknął go paraliż prawej ręki. W związku z powyższym 27 listopada 1940 prezydent poprosił parlament o przyjęcie jego dymisji. Stan jego zdrowia pogarszał się jednak coraz bardziej i 19 grudnia 1940 Kyösti Kallio zmarł nagle na kolejny wylew na peronie dworca kolejowego w Helsinkach[1].
Został odznaczony m.in. estońskim Krzyżem Wolności II klasy (1920) oraz Orderem Krzyża z Orłem I klasy (1932).
|
|||||||
