Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane stronyLászló Jármay (wym. [laːsloː jaːrmɒi], ur. 1850 r. w Budapeszcie, zm. 3 lutego 1932 r. tamże) – węgierski lekarz, taternik, ratownik górski i działacz turystyczny na tatrzańskim i spiskim polu.
László Jármay, w latach 1878-1903, pracował jako lekarz zdrojowy w Starym Smokowcu. Podczas swojej taternickiej działalności powtarzał najczęściej wejścia na szereg szczytów mniej wówczas znanych, do jego pierwszych przejść należy nowa droga prowadząca od zachodu na Durny Szczyt (przejście w 1892 roku). Był aktywnym członkiem MKE, opiekował się tatrzańskimi szlakami i ich znakowaniem. W 1906 roku za własne pieniądze poszerzył i ulepszył szlak biegnący ze Smokowieckiego Siodełka do Schroniska pod Kozicą. Działalność ratowniczą prowadził przez wiele lat – w zakresie ratownictwa szkolił przewodników tatrzańskich, sam brał czynny udział w akcjach ratowniczych aż do 1923 roku. Od 1891 roku pisywał artykuły o tematyce tatrzańskiej do kilku czasopism turystycznych, wydał także dwa przewodniki po Starym Smokowcu i jego okolicy. Bywał również w Alpach i Himalajach, wszedł na Szczyt Adama na Cejlonie i japoński wulkan Fudżi.
Na jego cześć głaz tworzący wierzchołek Kończystej nazwano Koniem Jármaya.
