Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Leon Józef Suenens | ||
| kardynał-prezbiter | ||
|
||
| Kraj działania |  Belgia |
|
| Data i miejsce urodzenia | 16 lipca 1904 Ixelles |
|
| Data i miejsce śmierci | 6 maja 1996 Bruksela |
|
| arcybiskup Mechelen-Brukseli | ||
| Okres sprawowania | 1961 - 1979 | |
| prymas | ||
| Okres sprawowania | 24 listopada 1961 - 4 października 1979 | |
| Wyznanie | katolickie | |
| Kościół | rzymskokatolicki | |
| Prezbiterat | 4 września 1927 | |
| Nominacja biskupia | 12 listopada 1945 pomocniczy biskup Mechelen tytularny biskup Isindy |
|
| Sakra biskupia | 16 grudnia 1945 | |
| Kreacja kardynalska | 19 marca 1962 Jan XXIII |
|
| Kościół tytularny | Bazylika św. Piotra w Okowach | |
 Léon-Joseph Suenens w Wikicytatach |
||
Léon-Joseph Suenens (inne spotykane formy imion: Leon-Joseph, Leo-Joseph, Leon Józef) (ur. 16 lipca 1904 w Ixelles, zm. 6 maja 1996) - belgijski duchowny katolicki, kardynał Kościoła rzymskokatolickiego.
W 1921 ukończył l’Institut Sainte-Marie w Schaerbeek. Po ukończeniu seminarium duchownego w Malines (Mechelen) wysłany na dalsze studia do Rzymu w Collège Belge. Okres II wojny światowej spędził pełniąc funkcję wicerektora uniwersytetu katolickiego w Louvain, po czym w 1945 otrzymał nominację na biskupa pomocniczego kardynała Joseph-Ernesta Van Roeya. W roku 1961 , po śmierci swego poprzednika mianowany 18. arcybiskupem Archidiecezji Mechelen. Kreowany kardynałem w 1962, jako kościół tytularny została mu przyznana Bazylika św. Piotra w Okowach, uczestniczył w pracach Soboru Watykańskiego II.
Podczas sesji w dniu 22 października 1963 roku jeden z kardynałów sprzeciwił się mówieniu o charyzmatach w konstytucji o Kościele, przypominając teorię Augustyna o ustaniu charyzmatów, według której dary nadzwyczajne Pięćdziesiątnicy odnosiły się tylko do pierwotnego Kościoła i nigdy już nie zostaną odnowione. Słysząc to, inny kardynał zareagował gwałtownie. Leo Joseph Suenens w roku 1945 podczas swojej konsekracji biskupiej wybrał hasło: «In Spiritu Sancto», i jeszcze jako student w Rzymie marzył o ożywieniu Kościoła. Tegoż 22 października kardynał Suenens, moderator Soboru, sprzeciwił się więc swemu współbratu, utrzymując, że jeśli Duch Święty nie podsyci życia Kościoła, to pojęcia Ludu Bożego i Ciała Chrystusowego, którym Sobór przywrócił pierwotne znaczenie, pozostaną martwą literą: Zaprzeczenie aktualności charyzmatów utrudniłoby samą możliwość istotnego przebudzenia religijnego całości Ludu Bożego.
Dzięki kardynałowi Suenensowi pojęcie charyzmatu zostało wprowadzone do tekstu soborowego, który stwierdza, iż dary Ducha stanowią normalne wyposażenie Kościoła i są przyznawane każdemu ochrzczonemu. [1]
W roku 1968 jako jeden z pierwszych odrzucił papieskie nauczanie nt. życia małżeńskiego określone w encyklice Humanae Vitae: Nie czujemy się zobowiązani do bezwarunkowej i całkowitej uległości, jak w przypadku orzeczeń dogmatycznych. [2]
Zaangażowany osobiście w chrześcijańskie ruchy i stowarzyszenia religijne — m.in. Legion Maryi i odnowę charyzmatyczną — kard. Suenens odszedł na biskupią emeryturę w 1979. Jego następcą na stolicy biskupiej Malines był od stycznia 1980 do stycznia 2010 kard. Godfried Danneels.
