| Léopold Sédar Senghor | |
![]() |
|
| Data i miejsce urodzenia | 9 października 1906 Joal |
| Data i miejsce śmierci | 20 grudnia 2001 Verson |
| 1. Prezydent Senegalu | |
| Przynależność polityczna | Senegalski Związek Postępowy |
| Okres urzędowania | od 6 września 1960 do 31 grudnia 1980 |
| Następca | Abdou Diouf |
| Odznaczenia | |
Léopold Sédar Senghor (ur. 9 października 1906 w Joal, zm. 20 grudnia 2001 w Verson)[1] – senegalski polityk i poeta. Pierwszy prezydent Republiki Senegalu.
Po ukończeniu liceum w Dakarze studiował nauki humanistyczne w Paryżu. Następnie przez szereg lat był nauczycielem w liceach w Tours i Paryżu. W 1946, podczas pierwszych wyborów obejmujących również kraje Wspólnoty Francuskiej, został deputowanym do Parlamentu Francji z Senegalu. W latach 1948-1958 wykładał w szkole kadr kolonialnych – École nationale de la France d'Outre-Mer. Równocześnie czynny był w politycznym życiu Senegalu, gdzie zwalczał wpływy postępowego Afrykańskiego Zrzeszenia Demokratycznego (RDA). W 1958, kiedy Charles de Gaulle zarządził referendum, w którym francuskie kolonie w Afryce miały wypowiedzieć się za podtrzymaniem związków z Francją lub niepodległością – Senghor rzucił hasło głosowania "tak", czyli za zachowaniem związków z Paryżem. Jednak już w 1959 kolonie francuskie w Afryce uzyskały niepodległość. Zawiązała się wtedy federacja sąsiadujących ze sobą krajów: Senegalu i Mali. Senghor został przewodniczącym Zgromadzenia Federalnego. Po rozpadzie Federacji Mali został prezydentem Republiki Senegalu, dwa lata później również szefem rządu. Tę ostatnią funkcję przekazał innemu politykowi z partii, której przewodził – Senegalskiego Związku Postępowego, jedynej wówczas legalnej partii w kraju.
Mimo narastającej opozycji, zwłaszcza ze strony studentów, Senghor zdołał zachować swoją pozycję, m.in. dzięki autorytetowi jaki posiadał w dziedzinach pozapolitycznych. Był autorem szeregu tomów poezji, esejów filozoficznych i prac publicystycznych, dotyczących głównie idei négritude i tradycji afrykańskich. Stał się jednym z coraz mniej licznej grupy afrykańskich przywódców z "pierwszego garnituru" – ojców niepodległości. 1 stycznia 1981 ustąpił ze stanowiska prezydenta i wycofał się z życia publicznego.
|
|||||||