| Lądek-Zdrój | |||||
|
|||||
| Państwo | |||||
| Województwo | dolnośląskie | ||||
| Powiat | kłodzki | ||||
| Gmina | Lądek-Zdrój gmina miejsko-wiejska |
||||
| Założono | 1 poł. XIII wieku | ||||
| Prawa miejskie | 1282 | ||||
| Burmistrz | Kazimierz Szkudlarek | ||||
| Powierzchnia | 20,32 km² | ||||
| Wysokość | 440-480 m n.p.m. | ||||
| Ludność (2010) • liczba • gęstość |
5917 298,52 os./km² |
||||
| Strefa numeracyjna |
(+48) 74 | ||||
| Kod pocztowy | 57-540 | ||||
| Tablice rejestracyjne | DKL | ||||
| Na mapach: | |||||
| TERC (TERYT) |
5020108084 | ||||
| SIMC | 020808 3 | ||||
|
Urząd miejski
Rynek 3157-540 Lądek-Zdrój |
|||||
| Strona internetowa | |||||
Lądek-Zdrój (niem. Landeck, od 1935 r. Bad Landeck[1], czes. Landek) – miasto w woj. dolnośląskim, w powiecie kłodzkim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Lądek-Zdrój. Położone w Sudetach Wschodnich, w dolinie rzeki Białej Lądeckiej.
Według danych z 31 grudnia 2010 r. miasto miało 5917 mieszkańców[2].
Spis treści |
Lądek-Zdrój położony jest na wysokości od 440 do 500 m n.p.m.[3]
Teren miasta jest zaliczany do mezoregionu Góry Złote[4]. Położone jest pomiędzy pasmem Gór Złotych a Krowiarek w dolinie rzeki Białej Lądeckiej, 25 km na południowy wschód od Kłodzka.
Według danych z 1 stycznia 2011 r. powierzchnia miasta wynosiła 20,32 km²[5].
W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do woj. wałbrzyskiego.
Głównym symbolem gminy jest jej herb. Obecny został ustanowiony 17 maja 1989 roku[6]. Zastąpił on dotychczas obowiązujący herb przedstawiający białego lwa z dwoma ogonami na czerwonym polu. Nowy herb przedstawia w górnej części fragment dawnego herbu Kłodzka, na którym widnieją na czerwonym polu dwie złote, stylizowane kłody. W dolnej części na żółtym polu znajduje się zaś czarna litera "L" będąca inicjałem miasta[7].
Flaga miejska Lądka-Zdroju została ustanowiona na początku XXI wieku i jest stylizowana na górnej części lądeckiego herbu. Przedstawia dwie złote, pochyłe kłody na czerwonym polu. Nawiązują one do barw ziemi kłodzkiej. W centralnej jej części znajduje się stylizowany błękitny zdrój tryskający z niebieskich dwóch fali. Symbole te odwołują się do uzdrowiskowego charakteru miasta oraz Białej Lądeckiej, głównej rzeki przez nie przepływającej[8].
Hejnałem Lądka-Zdroju jest utwór zatytułowany Hejnał Lądka-Zdroju, autorstwa Grzegorza Helcyka. Powstał on w 2004 roku i został ustanowiony przez Radę Miejską w wyniku konkursu. Został wybrany spośród czterech propozycji[9].
Patronem Lądka-Zdroju w drodze konkursu z 2004 roku został wybrany św. Jerzy. Propozycja dotycząca go, jako patrona miasta, została zgłoszona poza trybem konkursowym przez radnego Lechosława Siarkiewicza, miłośnika historii regionalnej. Wybór św.Jerzego wiązał się z tym, iż jest ona patronem najstarszego zdroju w mieście[9].
Prawa miejskie uzyskał w 1282 z nadania księcia wrocławskiego Henryka IV Probusa. Jest jednym z najbardziej znanych oraz najstarszych uzdrowisk polskich – jako uzdrowisko był znany już pod koniec XV w. Uważany jest za najstarsze uzdrowisko w Polsce, gdyż według źródeł historycznych już w 1241 istniały tu urządzenia kąpielowe zniszczone przez Mongołów wracających z pola bitwy pod Legnicą. Najstarszy zakład przyrodoleczniczy „Jerzy” z basenem zbudowanym na źródle o tej samej nazwie został wzniesiony w 1498 r.[10]
W połowie XIX wieku na terenie Kotliny Kłodzkiej działała księżna Marianna Orańska. Także Lądek wiele jej zawdzięcza, dzięki jej inicjatywie wybudowano drogę łączącą miasto z Kamieńcem i Ziębicami, Bolesławowem oraz morawskim Starym Mĕstem[10].
W 1945 r. miasto zostało przyłączone do Polski. Jego pozostałą ludność wysiedlono do Niemiec.
W 1946 roku wprowadzono urzędowo nazwę Lądek Zdrój, zastępując poprzednią niemiecką nazwę Bad Landeck[11].
Występują tu radoczynne (zawierające radon) cieplice siarczkowe i fluorkowe. Przyjeżdżają tu przede wszystkim osoby z chorobami reumatycznymi, chorobami ortopedycznymi i chorobami neurologicznymi. Wody radonowe powodują wzrost poziomu hormonów płciowych. Najbardziej reprezentacyjnym sanatorium jest zakład przyrodoleczniczy „Wojciech” (dawny Marienbad). Wyróżnia się neobarokowymi zdobieniami, marmurowymi misami z ujęciami wód leczniczych. Zakład posiada również okrągły basen z wodą ze źródła termalnego, wokół którego rozmieszczone są marmurowe XIX-wieczne wanny do kąpieli perełkowych[10].
W Bad Landeck leczyli się m.in.: Goethe, cesarzowa Katarzyna II, cesarz Aleksander I, królowie pruscy, John Quincy Adams – prezydent USA[10].
Cykliczne imprezy:
Patronem miasta od 2005 roku jest Święty Jerzy[12].
| Ta sekcja od 2011-09 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić sekcję weryfikowalną, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
Miasta partnerskie:
| Tę sekcję należy dopracować zgodnie z zaleceniami edycyjnymi: wskazać związek z miastem (2011-09). Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, być może znajdują się na stronie dyskusji tego artykułu. Po wyeliminowaniu niedoskonałości prosimy usunąć szablon {{Dopracować}} z kodu tego artykułu. |
|
||||||||||||||||
|
||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||