Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane stronyLądowa Obrona Wybrzeża (LOWyb) była jedynym fragmentem w organizacji wojsk polskich do obrony wybrzeża morskiego w 1939 na lądzie.
Spis treści |
Zadaniem Grupy Obrony Wybrzeża była osłona mobilizacji oraz obrona Oksywia, Gdyni, Helu i Westerplatte. Lądowa Obrona Wybrzeża pułkownika Dąbka miała siłę 15000 żołnierzy, dysponowała ok. 50 lekkimi (37 – 105 mm) działami i jej terenem działań była Gdynia i Oksywie.
Dowódcy Lądowej Obrony Wybrzeża podlegały wszystkie jednostki lądowe znajdujące się w rejonie Gdyni, mające walczyć o utrzymanie tego portu. Główne siły stanowiły Oddział Wydzielony "Wejherowo" na zachód od Wejherowa, składający się z 1 Morskiego Pułku Strzelców i batalionu Obrony Narodowej "Puck", Oddział Wydzielony "Redłowo" na południe od Gdyni, złożony z 2 Morskiego Pułku Strzelców i 1 batalionu rezerwowego oraz Oddział Wydzielony "Kartuzy" w rejonie Kartuz, składający się z Batalionu ON "Kartuzy" i Batalionu ON "Gdynia II". W okolicach Koleczkowa walczyć miał Batalion ON "Gdynia I". Pozostałe jednostki miały bronić bezpośrednio Gdyni i Kępy Oksywskiej.
Obronę przeciwlotniczą Gdyni stanowił 1 morski dywizjon artylerii przeciwlotniczej z ośmioma stałymi armatami przeciwlotniczymi kalibru 75 mm wz. 22/24 i dwoma plutonami reflektorów przeciwlotniczych z morskiej kompanii reflektorów przeciwlotniczych. Lądowa Obrona Wybrzeża posiadała łącznie czterdzieści dział różnego typu, trzydzieści cztery moździerze i granatniki, sto dziewięćdziesiąt dwa ciężkie i dwieście sześćdziesiąt sześć ręcznych karabinów maszynowych. Podlegały jej także komisariaty Straży Granicznej. Łącznie wszystkich żołnierzy na lądzie było około 17 tys.
LOWyb wzięła na siebie główny ciężar walk, ona też poniosła największe straty, nie tylko w liczbach bezwzględnych, ale i proporcjonalnie do stanu walczących. Stanowiła ona 75% żywych sił całości obrony Wybrzeża, a jej straty w zabitych i rannych wynoszą 95% wszystkich strat tej całości.
Na pozostałych odcinkach obrony Wybrzeża (Hel, walki na morzu oraz terenie Gdańska – Westerplatte i Poczta), gdzie walczyło pozostałe 25% sił, straty wynoszą 5% wszystkich strat we wrześniowej obronie Wybrzeża.
Dowódca – p.o. płk Stanisław Dąbek
Skład wg stanu pokojowego:
Po mobilizacji stan jednostek i pododdziałów podlegających pod d-ctwo LOWyb uległ zmianie – doszły także jednostki zorganizowane 'ponad stan" m.in.:
Według obliczeń, straty Lądowej Obrony Wybrzeża ocenia się na nieco ponad 2000 zabitych i nieco ponad 3000 rannych.
