Lancasterowie

Królewski dom Lancasterów     Henryk IV   Henryk V   Henryk VI
Poprzedzeni przez	Dynastię Plantagentów
Zastąpieni przez	Dynastię Yorków

Lancasterowie - boczna linia Plantagenetów, panująca w latach 1399–1461 (a także krótko w 1470–1471), jej herbem była czerwona róża.

Pierwszym z rodu był syn Edwarda III - Jan z Gandawy, otrzymał on tytuł księcia Lancaster następnie w latach małoletności Ryszarda II sprawował rolę regenta,następnie został przywódcą opozycji. Pierwszym władcą z tego rodu był Henryk IV Lancaster panujący od 1399 do 1414 roku musiał tłumić powstania ludności, nie uznających jego praw do tronu. Jego syn Henryk V Lancaster, (1414–1422) chcąc przysporzyć sobie popularności wznowił zaczętą za Plantagenetów wojnę stuletnią. Henryk odniósł wielkie zwycięstwo pod Azincourt w 1415 roku. To otworzyło mu drogę do korony Francji. Henryk zmarł jednak młodo w 1422 roku. Jego małoletni syn Henryk VI Lancaster (1422–1461, a także 1470-1471) był za młody by objąć samodzielne rządy. Na dodatek był niestabilny psychicznie. Spowodowało to bunt młodszej gałęzi Plantagentów – Yorków.

Lancasterowie utracili władzę w wyniku wojny dwóch róż. Jednak ich krewni po kądzieli – Tudorowie pokonali Yorków, dając początek nowej dynastii. Nieślubna linia Lancasterów – Beaufortowie żyją w Anglii do dziś.

Bibliografia

• Charles Phillips: The Illustrated Encyclopedia of Royal Britain. New York: Metro Books, 2009. ISBN 978-1-4351-1835-5.