Na mapach:
| Lanzarote | |
Lanzarote widok satelitarny |
|
| Kontynent | Afryka |
| Państwo | |
| Akwen | Ocean Atlantycki |
| Powierzchnia | 845,9 km² |
| Populacja • liczba ludności • gęstość |
114 715 (2003 r.) 136 os./km² |
| Mapa wyspy |
|
Lanzarote - jedna z 7 głównych wysp wchodzących w skład archipelagu Wysp Kanaryjskich, zaliczana do Makaronezji[1]. Jest to wyspa pochodzenia wulkanicznego, położona na Oceanie Atlantyckim ok. 125 km od wybrzeży Maroka i 1000 km od Półwyspu Iberyjskiego. Należy do Hiszpanii.
Lanzarote jest wyspą wysuniętą najbardziej na północ i wschód w archipelagu. Często nazywana jest "wyspą wulkanów". Jej powierzchnia w większości utworzona jest przez lawę wulkaniczną. Ostatni wybuch wulkanu był w 1824 roku.
Położenie geograficzne: 29° N, 13° 40' W
Główne miasto, a także stolica wyspy to Arrecife, w którym znajduje się port. Pomiędzy Arrecife (5 km od Arrecife na zachód) a Puerto del Carmen (5 km na wschód) znajduje się port lotniczy Lanzarote (dokładnie w małym miasteczku Casas de Guasimeta).
Głównym źródłem dochodów mieszkańców wyspy były wcześniej rolnictwo i rybołówstwo, a teraz sektor usług, w szczególności turystyka, a ostatnio także przemysł winiarski.
Klimat Lanzarote, podobnie jak całych Wysp Kanaryjskich, jest łagodny, określany mianem „wiecznej wiosny”. Oznacza to brak wyraźnie zróżnicowanych pór roku, z niewielkimi wahaniami średniej temperatury w ciągu roku (od 18°C zimą, do 24°C latem). Wczasowicz z Polski, spodziewający się tropikalnych upałów, może być zatem mocno zaskoczony temperaturą; w pierwszej połowie lipca 2010 pochmurne poranki i temperatura w granicach nieznacznie przekraczających 20°C przed południem należały do normy.
Lanzarote wraz z wyspami Gran Canaria i Fuerteventura tworzą prowincję Las Palmas. Wyspa dzieli się na siedem gmin:
Wyspę odkrył w 1312 roku Lancelotto Malocello.
Spis treści |
Lanzarote, jak wszystkie Wyspy Kanaryjskie, powstała jako efekt procesów geologicznych związanych z tworzeniem się Oceanu Atlantyckiego, które rozpoczęły się w mezozoiku.
Klimat wyspy Lanzarote można określić jako podzwrotnikowy w odniesieniu do temperatur, a suchy, a nawet pustynny w odniesieniu do opadów. Według klasyfikacji Köppena jest tam typ klimatu BWh - ciepły klimat pustynny[2].
Temperatury ulegają małym wahaniom w różnych porach roku i między dniem, a nocą, dzięki oddziaływaniu oceanu. Średnia temperatura najchłodniejszego miesiąca (stycznia) na poziomie morza wynosi 17 °C, a średnia najcieplejszego ((sierpnia) - 24 °C. Temperatura w zimie rzadko spada poniżej 14 °C, a latem często przekracza 29 °C. Jednocześnie średnie roczne opady wynoszą około 200 mm i wypadają głównie w miesiącach zimowych, praktycznie nie występując od maja do października. Opady wahają się od 250 mm w Famara do jedynie 50 mm w obszarze Costa del Rubicon. Klimat jest łagodniejszy niż inne obszary tej szerokości geograficznej.
| Średnia temperatura i opady dla Arrecife, Lanzarote | |||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Miesiąc | Sty | Lut | Mar | Kwi | Maj | Cze | Lip | Sie | Wrz | Paź | Lis | Gru | Roczna |
| Średnie najwyższe temperatury [°C] | 21.1 | 22.2 | 22.2 | 22.2 | 22.8 | 23.9 | 25.0 | 26.1 | 26.1 | 26.1 | 24.8 | 22.2 | 23,7 |
| Średnie najniższe temperatury [°C] | 13.9 | 13.9 | 15.0 | 16.1 | 17.2 | 17.8 | 18.9 | 21.1 | 21.1 | 18.9 | 17.8 | 16.1 | 17,3 |
| Opady [mm] | 25.4 | 17.8 | 12.7 | 5.1 | 2.5 | 0.0 | 0.0 | 0.0 | 2.5 | 5.1 | 15.2 | 25.4 | 111,8 |
| Źródło: The Weather Channel Interactive, Inc. marzec 2009 | |||||||||||||
Częstym zjawiskiem na wyspie jest wiatr sirocco, zwany tutaj la calima, który przenosi duże ilości pyłu z niedalekiej pustyni Sahara. W 2004 roku podczas sirocco na wyspie była odnotowana temperatura 46 °C i bardzo mała widoczność.
Na wyspie jest około 500 różnych gatunków roślin i porostów, z czego 16 gatunków to endemity, 30 występuje wyłącznie na wschodnich Wyspach Kanaryjskich, 41 wyłącznie na Wyspach Kanaryjskich, a 19 jest endemitami Makaronezji. Rośliny te przystosowały się do małej ilości wody, podobnie jak sukulenty. W północnych, bardziej wilgotnych obszarach występuje m.in. daktylowiec kanaryjski. Występują tu też sosny kanaryjskie, różne paprocie i dzikie drzewa oliwne. Lasy wawrzynowe Laurisilva są tu już rzadkością. Roślinność rozkwita najbardziej w okresie od lutego do marca, po zimowych opadach.
Fauna wyspy Lanzarote jest mniej zróżnicowana od roślinności, za wyjątkiem nietoperzy i ssaków, które towarzyszyły ludziom na wyspie, wliczywszy w to dromadery, wcześniej używane w rolnictwie, teraz będące atrakcją turystyczną. Dominują tu ptaki, z których 40 gatunków tu gniazduje, m.in. pustułka, srokosz, kulon, hubara saharyjska. Masyf Famara jest sanktuarium wielu gatunków, w tym zagrożonych. Tam żyją ostatnie zagrożone Guirres - ścierwniki z podgatunku Neophron percnopterus majorensis, jak również rybołowy i sokoły berberyjskie. Przy wybrzeżu występuje także burzyk żółtodzioby.
Charakterystycznymi gadami wyspy są Gallotia atlantica (endemit) i Tarentola angustimentalis.
Symbolem wyspy są roślina (endemit) Euphorbia balsamifera i ślepy, albinotyczny krab (endemit) Munidopsis polymorpha występujący w wulkanicznej lagunie Jameos del Agua (zwany przez to jameito)[3].
Winnice regionu La Gería posiadają ciekawą tradycyjną metodę kultywacji: pojedyncze winorośle sadzi się we wgłębieniach o średnicach około 4-5 m i głębokości ok. 2-3 m, a naokoło budowane są małe kamienne murki. Ta technika umożliwia lepsze wykorzystanie opadów i rosy, a także zabezpiecza rośliny przed wiatrami.