| Larry Coryell | |
Larry Coryell, Djangofest Northwest 2007 |
|
| Imię i nazwisko | Larry Coryell |
| Data i miejsce urodzenia | 2 kwietnia 1943 Galveston |
| Pochodzenie | |
| Instrument | gitara |
| Gatunek | jazz |
| Zawód | muzyk |
| Strona internetowa | |
Larry Coryell (ur 2 kwietnia 1943 w Galveston[1]) – amerykański gitarzysta jazzowy, jeden z pionierów jazz-rocka.
Początkowo studiował dziennikarstwo, by w 1965 r. poświęcić się całkowicie muzyce. Pierwszych nagrań dokonał w 1966 r. z zespołem Chico Hamiltona. W latach 1967–1968 grał z zespołem wibrafonisty Gary'ego Burtona. Wzorwał się na Jimim Hendriksie, postaci dla niego wyjątkowej, był pod jego wielkim wpływem[2]. W 1969 r. był członkiem koncertującej grupy Jacka Bruce'a Jack Bruce & Friends.
Później tworzył własne zespoły jazzrockowe, takie jak Foreplay czy Eleventh House. W 1975 r. porzucił gitarę elektryczną i zaczął grać na gitarze akustycznej, nagrywając często w duetach i triach z innymi gitarzystami, takimi jak Philip Catherine, John Scofield, Joe Beck, Steve Khan czy John McLaughlin. W połowie lat 80. występował z Johnem McLaughlinem i Paco de Lucią, zanim zastąpił go Al di Meola. W 1982 r. nagrał też płytę z Michałem Urbaniakiem.