Laurentius Litta

Laurentius Litta, (Lorenzo Litta, Wawrzyniec Litta) (ur. 1756, zm. 1820) – dyplomata i polityk watykański, kardynał-biskup Sabiny, prefekt Kongregacji Rozkrzewiania Wiary (od 1814), arcybiskup Teb, nuncjusz apostolski Rzeczypospolitej (1794-1795), a następnie w Rosji (1797-1799).

Życiorys

Był bratem admirała floty rosyjskiej. Wrogo nastawiony do powstania kościuszkowskiego. Uchronił biskupa chełmskiego Wojciecha Skarszewskiego przed egzekucją. W czasie powstania współpracował z wywiadem rosyjskim i Prusakami. Pierwszy witał wkraczające do Warszawy wojska rosyjskie, potem przejmujące ją wojska pruskie.

Gdy w listopadzie armia rosyjska pod dowództwem gen. Aleksandra Suworowa pojawiła się na wschodnim brzegu Wisły i rozpoczął się szturm na Pragę i masakra, ambasador brytyjski pułkownik William Neville Gardiner i Laurentius Litta, przekroczyli rzekę, aby błagać o uratowanie życia mieszkańcom stolicy. Suworow, w końcu dał się ubłagać.

Bibliografia

Bibliografia

• Buchholtz L. H., Powstanie kościuszkowskie w świetle korespondencji posła pruskiego w Warszawie. listy Ludwiga Buchholtza do Fryderyka Wilhelma II (styczeń-czerwiec 1794 r.), Warszawa 1983. ISBN 83-211-0449-5.
• Papiestwo wobec sprawy polskiej w latach 1772-1864. Wybór źródeł, oprac. O. Beiersdorf, Wrocław 1960.

Opracowania

• Cheney D. M., Lorenzo Cardinal Litta. [dostęp 2010-04-27].
• Davies N., Ostatni dyplomata w Warszawie. Gazeta.pl, 2007-11-28. [dostęp 2010-04-27].
• Zwycięstwo czy klęska? W 190 rocznicę powstania kościuszkowskiego, red. H. Kocój, Katowice 1984. ISBN 83-00-00771-7.

Poprzednik Ferdinando Maria Saluzzo

Nuncjusz apostolski w Polsce 1794–1795

Następca Ambrogio Achille Ratti