| Lecą żurawie Летят журавли |
|
| Gatunek | melodramat wojenny |
| Data premiery | 6 czerwca 1958 |
| Kraj produkcji | ZSRR |
| Język | rosyjski |
| Czas trwania | 97 min. |
| Reżyseria | Michaił Kałatozow |
| Scenariusz | Wiktor Rozow |
| Główne role | Tatjana Samojłowa, Aleksiej Batałow |
| Muzyka | Mieczysław Weinberg |
| Zdjęcia | Siergiej Urusiewskij |
| Scenografia | Jewgienij Swidjetjelew |
| Montaż | Marija Timofiejewa |
| Produkcja | Michaił Kałatozow |
| Nagrody | Złota Palma na Festiwalu Filmowym w Cannes |
Lecą Żurawie (ros. Летят журавли) – dramat produkcji ZSRR z 1957 roku, zrealizowany na podstawie sztuki Wiktora Rozowa, nagrodzony Złotą Palmą na Festiwalu Filmowym w Cannes w 1958 roku.
Akcja filmu rozgrywa się w Moskwie przed i w trakcie Wielkiej Wojny Ojczyźnianej.
Film jest jedynym pełnometrażowym filmem radzieckim, który otrzymał główną nagrodę festiwalu w Cannes. Jako ciekawostkę można podać także fakt, iż tytuł filmu po francusku, włosku i hiszpańsku różni się znacznie od od pierwowzoru (Kiedy przelatują bociany). Przyczyną tego jest fakt, że tytuł przełożony wprost na język francuski mógłby być zrozumiany zupełnie inaczej. Słowo żuraw, grue, w slangu oznaczało bowiem także prostytutkę, natomiast lecieć, voler - kraść. Dlatego na festiwalu film wystawiono pod innym tytułem francuskim, którego kalką są tytuły w innych językach.
Weronika i Borys, są parą kochających się ludzi. Kiedy wybucha wojna Borys wyrusza na front. Długo nie daje znaku życia. Tymczasem Weronika pod wpływem strachu wywołanego nalotami oddaje się jego bratu Markowi. Oboje biorą ślub. Nie jest to szczęśliwe małżeństwo. Weronika czuje się winna w stosunku do Borysa, którego nadal kocha...