| Lech Szymańczyk | |
![]() |
|
| Data i miejsce urodzenia | 15 maja 1949 Wola Młocka |
| Poseł V kadencji Sejmu | |
| Przynależność polityczna | Samoobrona Rzeczpospolitej Polskiej |
| Okres urzędowania | od 19 października 2005 do 4 listopada 2007 |
| Odznaczenia | |
Lech Szymańczyk (ur. 15 maja 1949 w Woli Młockiej) – polski polityk, menedżer, związkowiec, poseł na Sejm II, III i V kadencji.
Spis treści |
Ma wykształcenie wyższe menedżerskie. Wcześniej, w 1975 ukończył Technikum Mechaniczne w Grodzisku Mazowieckim. W latach 1988–1990 studiował na Akademii Nauk Społecznych przy KC PZPR[1].
Od 1968 do 1975 pracował na stanowisku formierz-operator w Zakładach Mechanicznych "Ursus". Następnie, do 1988 odpowiedzialny za kontrolę jakości, normalizację i postęp techniczny, zaopatrzenie i zbyt w Pruszkowskiej Spółdzielni Pracy "Produs", gdzie był także wiceprezesem ds. administracyjno-handlowych. W latach 1988–1991 był wiceprzewodniczącym Federacji Spółdzielczych Związków Zawodowych. Później pracował w prywatnych firmach jako doradca zarządu i dyrektor spółki; kierował m.in. przedsiębiorstwem budowlanym. W latach 2001–2005 zasiadał w Wojewódzkiej Komisji Dialogu Społecznego. Od 2002 był krótko członkiem rady nadzorczej PEKAES SA. Od 2003 do 2005 pełnił funkcję wiceprzewodniczącego Związku Pracodawców – Polskie Przymierze Gospodarcze.
W 2009 został przewodniczącym rady nadzorczej Polskiego Radia Lublin[2]. W lutym 2010 objął funkcję p.o. prezesa tego radia, którą pełnił do kwietnia tego samego roku, kiedy został zatrudniony w dziale administracji Telewizji Polskiej[3].
Od 1976 do rozwiązania należał do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. W latach 1988–2002 kierował OPZZ w regionie Mazowsze. Zasiadał też w Prezydium organizacji. W okresie 1991–2001 przewodniczył Ruchowi Ludzi Pracy. W wyborach do Sejmu w 1993, otrzymawszy 10 142 głosy, uzyskał w okręgu Warszawa mandat poselski z listy Sojuszu Lewicy Demokratycznej. W wyborach w 1997 został ponownie wybrany liczbą 9422 głosów. Zasiadł wówczas w Komisji Samorządu Terytorialnego i Polityki Regionalnej oraz Komisji Zdrowia. W wyborach parlamentarnych w 2001 nie ubiegał się o reelekcję. Był członkiem komitetu wyborczego Andrzeja Leppera jako kandydata w wyborach prezydenckich w 2005[4].
W wyborach parlamentarnych w tym samym roku jako kandydat bezpartyjny[5], startując z listy Samoobrony RP ponownie został posłem (V kadencji) z okręgu płockiego liczbą 7393 głosów. Pracował w Komisji Finansów Publicznych oraz Komisji Rozwoju Przedsiębiorczości. Był wiceprzewodniczącym podkomisji ds. ustawy o wielkopowierzchniowych obiektach handlowych. W przedterminowych wyborach parlamentarnych w 2007 bez powodzenia ubiegał się o reelekcję (uzyskał 1665 głosów).
27 czerwca 2010 został prezesem mazowiecko-warszawskich struktur Partii Regionów[6]. Był także członkiem Krajowego Komitetu Wykonawczego tego ugrupowania. Obie te funkcje pełnił do marca 2011.
W 2002, za wybitne zasługi w działalności związkowej, został odznaczony przez prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[7].
Jest żonaty, ma troje dzieci.