| Lee Hyung-Taik | |
| Państwo | |
| Miejsce zamieszkania | Seul |
| Data i miejsce urodzenia | 3 stycznia 1976 Hoingsung |
| Wzrost | 180 cm |
| Masa ciała | 82 kg |
| Gra | praworęczna, jednoręczny backhand |
| Status profesjonalny | 1995 |
| Zakończenie kariery | 1 listopada 2009 |
| Gra pojedyncza | |
| Wygrane turnieje | 1 |
| Najwyżej w rankingu | 36 (6 sierpnia 2007) |
| Australian Open | 2R (2003, 2008) |
| Roland Garros | 3R (2004, 2005) |
| Wimbledon | 3R (2007) |
| US Open | 4R (2000, 2007) |
| Gra podwójna | |
| Wygrane turnieje | 1 |
| Najwyżej w rankingu | 95 (16 stycznia 2006) |
| Australian Open | 2R (2008) |
| Roland Garros | 3R (2005) |
| Wimbledon | 1R (2003, 2005, 2007) |
| US Open | 2R (2003, 2007) |
Lee Hyung-Taik, kor. 이형택 (ur. 3 stycznia 1976 w Hoingsung), tenisista koreański, zwycięzca turniejów ATP Tour w singlu i deblu, reprezentant w Pucharze Davisa.
Karierę tenisową Koreańczyk rozpoczął w roku 1995. Pierwsze większe sukcesy zaczął odnosić w roku 1999, kiedy to wygrał turniej z serii Challenger w Jokohamie. W 2000 zdobył dwa tytuły challengerowe, w Bronx i Seulu. Osiągnął również IV rundę US Open, ulegając w niej Pete'owi Samprasowi. W sezonie 2001 powtórzył sukces sprzed roku wygrywając challenger w Seulu oraz awansował do finału zawodów ATP Tour w Houston, przegrywając w meczu o tytuł z Andym Roddickiem. W 2002 wygrał ponownie turniej w Jokohamie.
Na początku roku 2003 zdobył swój pierwszy w karierze tytuł w rozgrywkach rangi ATP Tour w Sydney, pokonawszy w finale Juana Carlosa Ferrero. Zwyciężył także w turnieju gry podwójnej w San José (w parze z Władimirem Wołczkowem). Ponadto wygrał challenger w Seulu.
W roku 2004 jako szczęśliwy przegrany zagrał w turnieju głównym Rolanda Garrosa i pokonując Robina Söderlinga oraz Olivera Patience'a osiągnął III rundę, w której uległ Feliciano Lópezowi. Osiągnął także półfinał na trawiastych kortach w londyńskim Queen's, po drodze pokonując m. in. rozstawionych Robby'ego Ginepri'ego i Sjenga Schalkena, by w końcu ulec Sébastienowi Grosjeanowi. Tegoż samego roku obronił tytuł challengerowy wywalczony przed rokiem w Seulu.
W 2005 ponownie wygrał zawody w stolicy Korei, a w 2006 oprócz triumfu w Seulu zwyciężył w dwóch innych challengerach, w Pusan i Lexington. Sezon 2007 Lee zakończył z jednym półfinałem zawodów ATP Tour, podczas turnieju w Los Angeles. Ponadto był uczestnikiem ćwierćfinałów imprez w Indianapolis i Waszyngtonie. Doszedł również do IV rundy US Open, pokonując w poszczególnych rundach Dominika Hrbatego, Guillermo Cañasa i Andy'ego Murraya, przegrywając ostatecznie z Nikołajem Dawydienką.
W sezonie 2008 doszedł w marcu do IV rundy turnieju w Indian Wells, po drodze wygrywając z ówczesnym nr 5. światowego rankingu, Davidem Ferrerem. W kwietniu doszedł do ćwierćfinału rozgrywek na nawierzchni ziemnej w Monachium (porażka z Simonem Bolellim), a w październiku i listopadzie wygrał challengery w Seulu i Jokohamie.
W latach 1995-2009 Lee reprezentował Koreę w Pucharze Davisa. Przez ten okres rozegrał dla zespołu 74 meczów; w singlu zwyciężył w 41 pojedynkach, a w deblu wygrał 10 meczów. W roku 2007 walnie przyczynił się do awansu Korei do najwyższej klasy rozgrywek, tzw. Grupy światowej. W play-offach Koreańczycy pokonali Słowację 3:2, a Lee zdobył wszystkie punkty, pokonując w singlu Martina Kližana i Lukáša Lacko, a w deblu wspólnie z Im Kyu-tae parę Lukáš Lacko\Michal Mertiňák.
Dnia 1 listopada 2009 roku Lee zakończył karierę tenisową. Najwyżej sklasyfikowany w rankingu singlistów był na 36. miejscu w sierpniu 2007, natomiast w zestawieniu deblistów w połowie stycznia 2006 zajmował 95. pozycję.
Spis treści |
| Legenda |
| Wielki Szlem |
| Tennis Masters Cup |
| ATP Masters Series |
| Igrzyska Olimpijskie |
| ATP Tour 500 |
| ATP Tour 250 |
| Nr | Rok | Turniej | Nawierzchnia | Przeciwnik w finale | Wynik finału |
| 1. | 2003 | Twarda | 4:6, 7:6(6), 7:6(4) |
| Nr | Rok | Turniej | Nawierzchnia | Przeciwnik w finale | Wynik finału |
| 1. | 2001 | Ceglana | 5:7, 3:6 |
| Nr | Rok | Turniej | Nawierzchnia | Partner | Przeciwnicy w finale | Wynik finału |
| 1. | 2003 | Twarda | 7:5, 4:6, 6:3 |