Legenda o Sennej Kotlinie (ang. tyt. oryg. The Legend of Sleepy Hollow) – opowiadanie Washingtona Irvinga; wydane po raz pierwszy w roku 1820 w zbiorze The Sketch Book of Geoffrey Crayon.
Na język polski opowiadanie Legenda o Sennej Kotlinie przełożyła Wacława Komarnicka, znalazło się ono w wydanym w 1966 roku przez Naszą Księgarnię i później wznawianym zbiorze tekstów Irvinga pt. Rip Van Winkle i inne opowiadania z ilustracjami Jana Marcina Szancera[1].
Opowiadanie przedstawia historię Ichaboda Crane'a, młodego nauczyciela, który przybył do Sennej Kotliny (ang. Sleepy Hollow) w celu nauczania w tamtejszej szkole. Zakochuje się on w córce miejscowego farmera Katarzynie Van Tassel, o której względy konkuruje również osiłek Brom Van Brunt zwany „Bromem Wielkoludem”. Podczas przyjęcia w domu Van Tasselów obaj starają się zdobyć uznanie dziewczyny – Ichabod przez taniec i śpiew, a Brom przez opowieści o swoich wyczynach, m.in. spotkaniu z legendarnym upiorem, Jeźdźcem Bez Głowy. Crane nie wierzy jednak w siły nadprzyrodzone opisywane przez konkurenta. Po opuszczeniu przyjęcia spotyka upiora i znika w niewyjaśnionych okolicznościach.
Na podstawie opowiadania Tim Burton nakręcił w roku 1999 film pt. Jeździec bez głowy (tytuł oryg. Sleepy Hollow). W filmie Ichabod Crane jest policjantem (w tej roli Johnny Depp), który przybywa do miasteczka Sleepy Hollow w celu rozwiązania sprawy kilku morderstw.