Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane stronyLeki normotymiczne (stabilizatory nastroju, normotymiki) – grupa leków psychotropowych należąca do leków przeciwdrgawkowych działająca stabilizująco na nastrój i napęd psychoruchowy. Leki te stosuje się głównie w leczeniu zaburzenia afektywnego dwubiegunowego. Zalicza się do nich najstarszy z nich węglan litu oraz karbamazepina, okskarbazepina, sole kwasu walproinowego, oraz nowszej generacji lamotrygina i topiramat. Funkcjonalnie do tej grupy leków zalicza się też niektóre leki przeciwpsychotyczne II generacji - w związku z tym, iż posiadają, potwierdzone badaniami, właściwości zapobiegajace nawrotom ChAD.
Zasadniczą cechą leków tej grupy jest obniżenie napędu i nastroju w manii, od podwyższonego do prawidłowego, bez wykazywania tendencji do obniżania go dalej, czym znamiennie różnią się na przykład od starszej generacji neuroleptyków (np. haloperidolu), które mogły doprowadzić u osoby leczonej do zmiany fazy choroby z maniakalnej na depresyjną. Lustrzanym odbiciem jest zmiana fazy z depresyjnej na maniakalną po TLPD (szczególnie imipramina) w przebiegu ChAD[1]. Leki z tej grupy (poza solami litu) wykazują działanie przeciwdrgawkowe, są więc głównymi lekami przeciwpadaczkowymi, ale też przez to są też skuteczne w opanowaniu innych objawów chorobowych takich jak dysforia, gniewność, wybuchowość[2].
