Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
 |
Ten artykuł od 2009-10 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
| Leon Knabit | |
 |
|
| Data i miejsce urodzenia | 26 grudnia 1929 Bielsk Podlaski, Polska |
| przeor opactwa w Tyńcu | |
| Okres sprawowania | 2001-2002 |
| Wyznanie | katolickie |
| Kościół | rzymskokatolicki |
| Inkardynacja | benedyktyni |
| Śluby zakonne | 15 sierpnia 1960 |
| Prezbiterat | 27 grudnia 1953 |
| Odznaczenia | |
  |
|
 Leon Knabit w Wikicytatach |
|
| Strona internetowa duchownego | |
Leon Knabit, właśc. Stefan Knabit (ur. 26 grudnia 1929 w Bielsku Podlaskim) – polski benedyktyn, w latach 2001-2002 przeor opactwa w Tyńcu[1], publicysta.
Spis treści |
Jest synem listonosza zamordowanego przez gestapo. Ukończył I Liceum Ogólnokształcące im. Bolesława Prusa w Siedlcach. W latach 1945–1948 należał do Związku Harcerstwa Polskiego; był zastępowym.
Ukończył 6-letnie studia w Siedleckim Wyższym Seminarium Duchownym (1948–1954). Święcenia kapłańskie przyjął w Siedlcach 27 grudnia 1953 od biskupa Ignacego Świrskiego. Przez kilka miesięcy w 1954 administrował podnowotarską parafią w Gronkowie. W 1955 pełnił funkcję rektora kościoła w Brzegach. Od września do grudnia 1955 duszpastersko pomagał w Rozwadówce, a do czerwca 1956 był duchownym ojcem Małego Seminarium Duchownego w Siedlcach.
W latach 1956–1958 był kapelanem i rektorem Domu Diecezjalnego w podżywieckiej Pewli Małej. W czasie służby duszpasterskiej jako kapłan diecezjalny został mnichem benedyktyńskim w Tyńcu. Od 1959 do początku lat 90. pracował jako katecheta. Śluby zakonne złożył 15 sierpnia 1960, śluby wieczyste tego samego dnia, 3 lata później. Lata 1963–1970 to okres, kiedy urzędował jako proboszcz w parafii w Tyńcu. W 1972 otrzymał absolutorium zaocznych studiów katechetycznych. Od 1979 należy do Ruchu Kultury Chrześcijańskiej "Odrodzenie". W latach 1983–1993 był przeorem w archidiecezji poznańskiej w Lubiniu. W 1988 został proboszczem parafii Najświętszej Marii Panny w Lubiniu (do 1991). W latach 90. XX w. mianowany został przeorem opactwa.
W maju 2007 otrzymał nagrodę Laur Krakowa XXI w.[2]
Jest znany ze swojej otwartości, dobrego kontaktu z młodzieżą i poczucia humoru. Był bliskim znajomym papieża Jana Pawła II. Jest autorem kilku publikacji; pracuje w mediach. Jego książka Sekrety mnichów, czyli sprawdzone przepisy na szczęśliwe życie, napisana wspólnie z o. Joachimem Badeni, wyróżniona została Nagrodą Krakowska Książka Miesiąca w styczniu 2008. Prowadził programy w Telewizji Polskiej "Ojciec Leon zaprasza", "Salomon" oraz "Credo"; był jednym z redaktorów półrocznika "Cenobium". Obecnie prowadzi program "Ojciec Leon zawodowiec" w kanale Religia.tv.
23 grudnia 2009 "w uznaniu wybitnych zasług w działalności duszpasterskiej, za krzewienie wiary i zasad moralnych wśród dzieci i młodzieży" został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[3].
