| Leon Sperling | ||
| Imię i nazwisko | Leon Sperling | |
| Data i miejsce urodzenia |
7 sierpnia 1900 Kraków, |
|
| Data i miejsce śmierci |
15/20 grudnia 1941 Lwów, |
|
| Pseudonim | Munio | |
| Pozycja | napastnik | |
| Wzrost | 164 cm | |
| Masa ciała | 66 kg | |
| Kariera seniorska | ||
|---|---|---|
| Lata | Klub | M (G) |
| 1914-1917 1917 1918-1920 1920-1934 |
Jutrzenka Kraków Cracovia Kraków Jutrzenka Kraków Cracovia |
15+84 (3+7) |
| Reprezentacja narodowa | ||
| Lata | Reprezentacja | |
| 1921-1930 | 16 (2) | |
Leon Sperling (ur. 7 sierpnia 1900 w Krakowie, zm. między 15 a 20 grudnia 1941 we Lwowie), polski piłkarz narodowości żydowskiej[1], reprezentant Polski, olimpijczyk. Skończył liceum handlowe, po zakończeniu kariery pracował jako urzędnik bankowy.
Jeden z najlepszych napastników okresu międzywojennego. Wychowanek Jutrzenki Kraków, od 1920 - przez całą karierę - do 1934 związany z Cracovią. Rozegrał 381 meczów. Klubowy rekordzista w liczbie występów w reprezentacji - miał ich 21. W barwach Cracovii zdobył trzykrotnie tytuły mistrza Polski (1921, 1930, 1932).
Debiutował w pierwszym meczu rozegranym przez polską reprezentację 18 grudnia 1921 w Budapeszcie z Węgrami (przegrana 0:1). W 1924 wystąpił na igrzyskach olimpijskich w Paryżu.
Po wybuchu II wojny światowej znalazł się we Lwowie, gdzie był trenerem. Po wkroczeniu Niemców trafił do getta lwowskiego. Został zastrzelony na ulicy między 15 a 20 grudnia 1941 przez pijanego gestapowca.
Tak pisał o Sperlingu słynny piłkarz Cracovii Józef Kałuża: "Znakomity lewoskrzydłowy, technik najwyższej klasy, wielki indywidualista. Zbliżony w stylu gry całkowicie do Mielecha - ustępował mu w szybkości, bił go natomiast zwrotnością ruchów i jakością strzału".
Henryk Vogler dodawał: "Maleńki lewoskrzydłowy Sperling, wołany Muniu, umiejący tak sprytnie wymanewrować dryblingiem przeciwników, że cała widownia rechotała ze śmiechu".
|
|||||||