Leonard Marconi

Grób Marconiego na cmentarzu Łyczakowskim

Leonard Marconi (ur. 6 października 1835 w Warszawie, zm. 1 kwietnia 1899 r. we Lwowie) – polski rzeźbiarz włoskiego pochodzenia, syn rzeźbiarza włoskiego Ferrante, który od 1828 roku żył w Polsce, bratanek architekta Henryka Marconiego.

Kształcił się w Szkole Sztuk Pięknych w Warszawie, a następnie w latach 1859-1861 w Akademii św. Łukasza w Rzymie. W latach 1862-1873 prowadził atelier rzeźbiarskie w Warszawie. W 1873 roku wyjechał do Lwowa, gdzie został wykładowcą na Akademii Technicznej. Zajmował się głównie rzeźbą architektoniczną, nagrobną i portretową.

Twórczość (lista niepełna)

• epitafium wykute w marmurze kararyjskim umieszczone w 1880 r. na jednym z filarów bazyliki św. Krzyża w Warszawie w miejscu wmurowanej urny z sercem Fryderyka Chopina
• dekoracja fasady i wnętrz Sejmu Galicyjskiego we Lwowie (obecnie siedziba uniwersytetu), wykonana w latach 1879-1888
• pomnik Aleksandra Fredry, przeniesiony po drugiej wojnie światowej do Wrocławia, gdzie obecnie znajduje się na Rynku
• pomnik Tadeusza Kościuszki znajdujący się w Krakowie (którego kopia istnieje w Detroit, USA)
• Oszczędność, rzeźba na fasadzie budynku Galicyjskiej Kasy Oszczędności we Lwowie
• dekoracje Hotelu George'a we Lwowie
• dwa pomniki na cmentarzu Łyczakowskim
• wystrój Pałacu Kronenberga w Warszawie