Leonard Pecyna ps. "Lolek" (ur. 4 listopada 1922[1], zm. 18 września 1944 w Warszawie) – podharcmistrz, podporucznik, powstaniec warszawski.
Był harcerzem 5 Warszawskiej Drużyny Harcerskiej. Podczas okupacji niemieckiej działał podziemiu zbrojnym. Należał do Hufca Centrum w Grupach Szturmowych Szarych Szeregów.
W powstaniu warszawskim był ostatnim dowódcą II plutonu "Alek" w 2. kompanii "Rudy" batalionu "Zośka". Walczył na Woli, Starym Mieście i na Czerniakowie. Poległ 18 września w walkach powstańczych przy ul. Wilanowskiej 18 na Czerniakowie. Miał 21 lat. Został dwukrotnie odznaczony Krzyżem Walecznych. Jego symboliczna mogiła znajduje się na Powązkach Wojskowych w Warszawie.