Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Leopold I Koburg Król Belgów |
|
 |
|
| Król Belgów | |
| Okres panowania | od 21 czerwca 1831 do 10 grudnia 1865 |
| Następca | Leopold II Koburg |
| Dane biograficzne | |
| Dynastia | Sachsen-Coburg-Gotha |
| Urodzony | 16 grudnia 1790 |
| Zmarł | 10 grudnia 1865 |
| Ojciec | Franciszek Sachsen-Coburg-Saalfeld |
| Matka | Augusta Reuss-Ebersdorf |
| Żona | Charlotta Augusta Hanowerska Ludwika Maria Orleańska |
| Dzieci | Ludwik Leopold Filip Maria |
 Galeria w Wikimedia Commons |
|
Leopold I, właśc. Leopold Jerzy Krystian Fryderyk (ur. 16 grudnia 1790 w Coburgu, zm. 10 grudnia 1865 w Laeken) – książę Sachsen-Coburg-Gotha, król Belgów 1831 – 1865.
Był najmłodszym synem księcia Franciszka Sachsen-Coburg-Saalfeld i Augusty Reuss. Jego siostrami były Julia - wielka księżna Rosji i Wiktoria - księżna Kentu. W 1795, jeszcze jako małe dziecko, został mianowany pułkownikiem w Lejb-Gwardyjskim Pułku Izmaiłowskim. Kiedy w 1806 oddziały Napoleona okupowały księstwo Sachsen-Coburg, Leopold wyjechał do Francji i tam Napolen zaproponował mu stanowisko swojego adiutanta. Leopold odmówił i dołączył do rosyjskiej cesarskiej kawalerii. Walczył w kampaniach przeciwko Napoleonowi i wsławił się w bitwie pod Kulm. W 1815, w wieku 25 lat, Leopold uzyskał stopień generalski w armii Imperium Rosyjskiego.
4 października 1830 Belgia uzyskała niepodległość, a belgijski Kongres Narodowy spośród kilku kandydatur wybrał Leopolda i ofiarował mu tron nowopowstałego królestwa. 4 czerwca 1831 Leopold został oficjalnie wybrany, 26 czerwca przyjął tytuł Króla Belgów, a 21 lipca przez wejściem do brukselskiego kościoła Św. Jakuba złożył przysięgę na konstytucję (21 lipca do dnia dzisiejszego jest w Belgii świętem państwowym). Niecałe dwa tygodnie później, 2 sierpnia, Holandia zaatakowała Belgię. Walki trwały następne osiem lat, aż oba kraje podpisały pokój w Londynie, który zagwarantował Belgii niepodległość. W tym samym roku Belgia ogłosiła również wieczystą neutralność.
Leopold miał ogromny wpływ na politykę Wielkiej Brytanii. W 1816 ożenił się z jedyną córką księcia-regenta Jerzego, a w 1837 na tronie brytyjskim zasiadła jego siostrzenica - Wiktoria Hanowerska. Leopold jeszcze przed akcesją Wiktorii korespondował z nią regularnie i listownie doradzał jej w wielu sprawach. W 1840 zaaranżował małżeństwo Wiktorii (córki swojej siostry Wiktorii) z Albertem (synem swojego brata Ernesta).
5 maja 1835 otwarto pierwszą linię kolejową w Europie - połączyła Brukselę z Mechelen. W 1842 Leopold podjął bezskuteczną próbę przeforsowania praw dzieci i kobiet. W 1848, kiedy we Francji zdetronizowano Ludwika Filipa I (teścia Leopolda), a przez cała Europę przetoczyła się rewolucja, ominęła ona neutralną Belgię - głównie dzięki zabiegom dyplomatycznym Lepolda.
Król zmarł w wieku 74 lat i został pochowany w krypcie królewskiej w kościele Notre-Dame w Laeken.
2 maja 1816 poślubił księżniczkę Charlottę Augustę (jedyną córkę późniejszego króla Jerzego IV, i Karoliny Brunszwickiej). Para nie miała dzieci.
2 lipca 1829 Leopold ożenił się z aktorką Caroline Bauer, z tej okazji mianowaną hrabiną Montgomery, kuzynką swojego doradcy - Christiana Friedricha Freiherr von Stockmar. Była to prywatna ceremonia bez charakteru religijnego, której ważność jest kwestionowana. "Małżeństwo" zakończyło się rozwodem w 1831, a rok później Leopold ożenił się z Ludwiką Marią Orleańską.
9 sierpnia 1832, w Compiègne poślubił księżniczkę Ludwikę Marię Orleańską (najstarszą córkę Ludwika Filipa I, króla Francji). Para miała czworo dzieci:
Leopold miał również dwóch synów ze swoją kochanką Arcadią Meyer (z domu Claret):
Po jego śmierci, w 1862, obaj oni otrzymali tytuł Freiherr von Eppinghoven, a Arcadia została Baronową von Eppinghoven.
|
|||||||
.svg&filetimestamp=20110710154856)
