Leopoldo de Gregorio, markiz Esquilache (1741-1785), właściwie Squillace, hiszpański minister włoskiego pochodzenia. Był zwolennikiem Oświecenia. Należał do ekipy ministerialnej, którą sprowadził z Włoch Karol III Hiszpański.
Urodzony w Mesynie, Karola III we Włoszech do reform namówił Bernardo Tanucci. Sam Leopoldo de Gregorio - człowiek skromnego pochodzenia, dowiódł swych umiejętności jako urzędnik odpowiadający za zaopatrzenie armii Królestwa Neapolu W 1755 za te zasługi uczyniono go "Markizem Esquilache".
Chciał zmodernizować społeczeństwo hiszpańskie, skończyło sie to jednak słynnym buntem - zwanym: (Motín de Esquilache). Karol musiał odwołać Esquilache'go, a potem (1771) mianować go ambasadorem w Wenecji. Obaj król i minister ubolewali nad nieustępliwością ludu hiszpańskiego. Esquilache doprowadził do skanalizowania, oświetlenia i wybrukowania ulic hiszpańskich miast (w szczególności Madrytu uchodzącego za najbardziej zaniedbaną[1] stolicę Europy) i stworzył wspaniałe bulwary. Zmarł w Wenecji w roku 1785
W 1762 odznaczony Orderem Orła Białego.[2]