Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Leszek Jezierski | ||
| Imię i nazwisko | Leszek Jezierski | |
| Data i miejsce urodzenia |
12 maja 1929 Lublin, Polska |
|
| Data i miejsce śmierci |
12 stycznia 2008 Łódź, Polska |
|
| Pseudonim | Napoleon, Dziekan | |
| Pozycja | napastnik | |
| Wzrost | 168 cm | |
| Masa ciała | 63 kg | |
| Kariera seniorska | ||
|---|---|---|
| Lata | Klub | M (G) |
| 1945–1950 1950–1951 1951–1961 1962–1963 1963 1963–1964 |
KS Lublinianka Legia Warszawa ŁKS Łódź Start Łódź Włókniarz Łódź Stomil Poznań |
6 (1) ? (20) |
| Reprezentacja narodowa | ||
| Lata | Reprezentacja | |
| 1954–1958 |  Polska |
6 (0) |
Leszek Jezierski (ur. 12 maja 1929 w Lublinie, zm. 12 stycznia 2008 w Łodzi) – polski piłkarz i trener sportowy, reprezentant Polski w piłce nożnej.
Karierę piłkarską rozpoczynał w KS Lublinianka. Podczas odbywania służby wojskowej reprezentował Legię Warszawa, w barwach której w 6 meczach zdobył 1 bramkę. W 1953 przeniósł się do Łódzkiego Klubu Sportowego. Razem z ŁKS zdobył Puchar i mistrzostwo Polski. Reprezentował również barwy Startu Łódź, Włókniarza Łódź i Stomilu Poznań. W reprezentacji Polski zadebiutował 8 sierpnia 1954 w meczu przeciwko Bułgarii. W biało-czerwonym trykocie wystąpił 6 razy.
W karierze trenerskiej jego pierwszym sukcesem było zdobycie w 1966 mistrzostwa Polski juniorów z zespołem MKS Hala Sportowa. W 1975 awansował z Widzewem Łódź do ekstraklasy. Stworzył w Łodzi podwaliny pod nową potęgę krajowego futbolu, łącząc umiejętności trenerskie ze znakomitym wyczuciem w pozyskiwaniu niedocenianych gdzie indziej zawodników. Kolejnym krokiem w karierze trenerskiej był ŁKS Łódź. Pracując w tym klubie został wybrany trenerem roku. Największy sukces życiowy zanotował w 1979, kiedy doprowadził Ruch Chorzów do mistrzostwa Polski, zaś będąc szkoleniowcem szczecińskiej Pogoni zdobył wicemistrzostwo Polski (1987). Prowadził też m.in. Lecha Poznań, Zawiszę Bydgoszcz. Trzykrotnie wybierano go na trenera roku w plebiscycie "Piłki Nożnej". Znajdował się w radzie trenerskiej PZPN.
Ostatnie lata swojego życia spędził w swoim domu w Sokolnikach-Lesie. Późnym popołudniem, 12 stycznia 2008, po przewiezieniu go z Sokolnik do łódzkiego szpitala, zmarł na atak serca. Pogrzeb trenera odbył się 18 stycznia w Alei Zasłużonych Cmentarza Komunalnego na Dołach w Łodzi (kwatera XV, rząd 49, grób 22).
|
|||||
|
|||||
