Leszek Franciszek Wiktorowicz (ur. 18 czerwca 1937 w Boreczku[potrzebne źródło] k. Sędziszowa Małopolskiego, zm. 24 czerwca 2010 w Gdyni[1]) – kapitan żeglugi wielkiej, żeglarz, przez 25 lat komendant żaglowca Akademii Morskiej "Dar Młodzieży".
W 1952 roku przeniósł się do Trójmiasta. Tu ukończył najpierw Technikum Przemysłu Okrętowego, a następnie Państwową Szkołę Morską (dziś Akademia Morska). Karierę rozpoczął na "Darze Pomorza", gdzie pływał najpierw jako kandydat, a potem jako instruktor. Po ukończeniu szkoły morskiej rozpoczął na tym statku służbę oficerską. Wziął udział we wszystkich kampaniach szkoleniowych "Daru Pomorza" do 1970 r. i doszedł do stopnia I oficera. Jednocześnie pracował na statkach handlowych Polskiej Żeglugi Morskiej. W 1978 roku po raz pierwszy objął dowództwo statku – tankowca "Siarkopol". W 1981 roku objął nadzór na budową "Daru Młodzieży". W dziewiczym rejsie pełnił funkcję kierownika nauk. Następnie objął stanowisko komendanta, które – z przerwami – piastował przez 25 lat.
Był autorem spektakularnego przejścia – pod pełnymi żaglami – pod mostem u wejścia do Sydney. Dowodził m.in. w wielkiej wyprawie dookoła świata wokół trzech przylądków: Dobrej Nadziei, Leeuwin i Horn. Brał udział w wielu "Operacjach Żagiel". Przez wiele lat był Grotmasztem Bractwa Kaphornowców – przewodził najbardziej elitarnej polskiej organizacji żeglarskiej, zrzeszającej ponad pół tysiąca żeglarzy, którzy przepłynęli Cape Horn. Był wiceprezesem Stowarzyszenia Kapitanów Żeglugi Wielkiej w Gdyni. Sprawami szkolenia młodzieży pod żaglami zajmował się w Sail Training Association Poland. Był wiceprzewodniczącym Towarzystwa Przyjaciół "Daru Pomorza".
30 września 2011 roku w Gdyni została odsłonięta tablica pamiątkowa poświęcona kpt. Leszkowi Wiktorowiczowi na nabrzeżu, przy którym cumuje "Dar Młodzieży".