Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
Lew Nikołajewicz Oborin, (ros. Лев Николаевич Оборин), (ur. 11 września 1907, według kalendarza juliańskiego 29 sierpnia w Moskwie, zm. 5 stycznia 1974 tamże) – rosyjski pianista. Zwycięzca I Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina w 1927.
W czasie wczesnego dzieciństwa jego rodzina często zmieniała miejsce zamieszkania. W 1914 przeniosła się do Moskwy, gdzie chłopiec zaczął naukę w szkole muzycznej. Pobierał m.in. lekcje kompozycji pod okiem Aleksandra Greczjaninowa, osiągając ponadprzeciętne rezultaty. W 1921 rozpoczął studia muzyczne w Konserwatorium Moskiewskim, które ukończył w 1926. W następnym roku zdobył pierwszą nagrodę w I Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Fryderyka Chopina w Warszawie. Po zdobyciu tego wyróżnienia dał koncerty w Polsce i Niemczech. Po powrocie do Moskwy, aż do 1945 występował jedynie w ZSRR. W tym samym czasie nauczał w Konserwatorium Moskiewskim.
W 1935 po raz pierwszy zagrał wspólnie z rosyjskim skrzypkiem Dawidem Ojstrachem, z którym od tego czasu występował i współpracował do końca życia. Od 1941 do 1963 grał w trio muzycznym z Dawidem Ojstrachem (skrzypce) i Swiatosławem Knuszewickim (wiolonczela). Wspólne koncerty przyniosły mu międzynarodową sławę.
Był nauczycielem wielu wybitnych muzyków. Do jego uczniów należą m.in.: Władimir Aszkenazy, Giennadij Rożdiestwienski, Anatolij Dokumentow, Michaił Woskriesienski, Boris Berman, Lev Natochenny.
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
