| Lew Rywin | |
| Data i miejsce urodzenia | 10 listopada 1945 |
| Zawód | producent filmowy |
Lew Rywin (ur. 10 listopada 1945 w miejscowości Niżnyj Alkiejew na Syberii) - producent filmowy i aktor.
Spis treści |
Urodził się w Niżnyjnym Alkiejewie w Związku Radzieckim w rodzinie żydowskiej, jako syn Welwela (1922-1989)[1] i Anastazji (1923-1991)[2] Rywinów. Do Polski przyjechał wraz z rodziną w 1959 roku. Pierwszym miejscem pobytu była Legnica, w której stacjonowały Wojska Armii Czerwonej. W Legnicy zdał maturę i 1962 roku wyjechał do Stanów Zjednoczonych. Wrócił do Polski latem 1979 i został zatrudniony przez agencję Interpress[potrzebne źródło] jako tłumacz amerykańskich ekip relacjonujących wizytę Jana Pawła II w Polsce.
W 1983 r. Lew Rywin został wiceszefem Radiokomitetu. W latach 1984-1991 Rywin pracował w TVP, od 1984 r. jako dyrektor agencji Centralnej Wytwórni Programów i Filmów Telewizyjnych POLTEL należącej do Radiokomitetu, do 1989 roku jako szef biura handlu zagranicznego, a potem jako zastępca prezesa ds. finansowych i administracyjnych. W roku 1991 założył Heritage Films, jedną z największych polskich firm zajmujących się produkcją filmów. Później został na kilka lat prezesem Canal+ Polska, a do 2003 roku szefem rady nadzorczej tej firmy.
W lipcu 2002 powołując się najpierw na premiera Leszka Millera, potem na "grupę trzymającą władzę", zaproponował prezesowi spółki Agora Wandzie Rapaczyńskiej, a także redaktorowi naczelnemu "Gazety Wyborczej" Adamowi Michnikowi umieszczenie w ustawie o radiofonii i telewizji zapisu, umożliwiającego "Agorze" kupno kanału telewizyjnego "Polsat" w zamian za 17,5 mln dolarów dla SLD i prezesurę kanału dla siebie. Michnik potajemnie nagrał Rywina i z półrocznym opóźnieniem ujawnił publicznie nagranie, co spowodowało wszczęcie śledztwa oraz powołanie sejmowej komisji śledczej. Rywin został skazany prawomocnym wyrokiem sądu na 2 lata więzienia oraz 100 tys. zł grzywny za pomoc w płatnej protekcji ze strony nieustalonej grupy osób.
18 kwietnia 2005 Rywin rozpoczął odbywanie kary w więzieniu na Rakowieckiej w Warszawie. Zwolniony 1 czerwca 2005 roku po 43 dniach. Od listopada 2005 r. do listopada 2006 ponownie przebywał w zakładzie karnym. 14 listopada 2006, decyzją sądu, wyszedł warunkowo na wolność. Do 14 listopada 2008 r. podlegał okresowi warunkowemu.
20 listopada 2009 roku został zwolniony z aresztu, w którym przebywał od pół roku[3]. Musiał jednak zapłacić pół miliona kaucji[3]. Do aresztu trafił w sprawie śledztwa dotyczącego korupcji, płatnej protekcji i fałszowania dokumentacji medycznej[3].
a także sitcomu 13 posterunek (1997-2000, reż. Maciej Ślesicki)
Grał również role epizodyczne w kilku filmach przez siebie wyprodukowanych.